Paper Aeroplanes – Dawn O’Porter

Titel: Paper Aeroplanes
Auteur: Dawn O’Porter
Eerste uitgave: 2013

It’s the mid-1990s, and fifteen year-old Guernsey schoolgirls, Renée and Flo, are not really meant to be friends. Thoughtful, introspective and studious Flo couldn’t be more different to ambitious, extroverted and sexually curious Renée. But Renée and Flo are united by loneliness and their dysfunctional families, and an intense bond is formed. Although there are obstacles to their friendship (namely Flo’s jealous ex-best friend and Renée’s growing infatuation with Flo’s brother), fifteen is an age where anything can happen, where life stretches out before you, and when every betrayal feels like the end of the world. For Renée and Flo it is the time of their lives.

Na The Catcher in the Rye besloot ik dat het tijd was voor eens een iets lichter boek in het YA genre. Daarom koos ik voor Paper Aeroplanes; ik dacht dat het een typische middelbare schoolroman zou zijn met vriendschap als hoofdthema.

Na het lezen van het boek kan ik wel zeggen dat ik Dawn O’Porter flink onderschat heb. Naast de kleine probleempjes die we allemaal wel kennen laat ze ook serieuzere thema’s aan bod komen. De trefwoorden die op de achterkant van het boek staan, zijn dan ook volledig van toepassing: Friendship, Humour, Betrayal en Sexual Content.

Toch was Paper Aeroplanes snel uit. Het verhaal leest als een trein en ik wou gewoon weten hoe het ging aflopen. Ik leefde erg mee met Flo en Renée, die allebei een moeilijke thuissituatie hebben. Renée, bijvoorbeeld, woont bij haar grootouders en steelt maandverband van de school omdat ze daar niet met haar grootmoeder over kan praten. Als ze betrapt wordt moet haar opa naar de directrice komen om te vernemen wat er aan de hand is. Dit is natuurlijk een heel ongemakkelijke situatie, maar dit maakt het verhaal juist zo echt.

Het enige lastige aan het boek vond ik dat ik aan het begin moeite had om Flo en Renée uit elkaar te houden. Het verhaal wordt afwisselend vanuit de beide perspectieven verteld, maar soms moest ik even teruggaan om de juiste achtergrond op het juiste personage te plakken. Ik vond het wel leuk dat de auteur het verhaal niet van één kan liet komen, want het gaf een veel beter beeld van de beweegredenen van de meisjes.

Als je eens ‘de andere kant’ van de tienerjaren wilt ontdekken, dan raad ik je zeker aan om dit boek te lezen. Ik heb er erg van genoten en heb het vervolg al klaarstaan.

Eindoordeel: 4/5

The Catcher in the Rye – J.D. Salinger

Titel: The Catcher in the Rye
Auteur: J.D. Salinger
Eerste uitgave: 1951

Op de achterfap:
The Catcher in Rye is the ultimate novel for disaffected youth, but it’s relevant to all ages. The story is told by Holden Caulfield, a seventeen- year-old dropout who has just been kicked out of his fourth school. Throughout, Holden dissects the ‘phony’ aspects of society, and the ‘phonies’ themselves: the headmaster whose affability depends on the wealth of the parents, his roommate who scores with girls using sickly-sweet affection.
Lazy in style, full of slang and swear words, it’s a novel whose interest and appeal comes from its observations rather than its plot intrigues (in conventional terms, there is hardly any plot at all). Salinger’s style creates an effect of conversation, it is as though Holden is speaking to you personally, as though you too have seen through the pretences of the American Dream and are growing up unable to see the point of living in, or contributing to, the society around you.
Written with the clarity of a boy leaving childhood, it deals with society, love, loss, and expectations without ever falling into the clutch of a cliche.

 

Mijn zus moest ongeveer een jaar geleden The Catcher in the Rye lezen voor de Engelse les. Tijdens het lezen was ze almaar aan het zuchten over hoe weinig er gebeurde en hoe doelloos het verhaal wel niet was. Uiteindelijk kwam het zelfs zo ver dat ze er niet in slaagde om het boek, dat amper 230 pagina’s telt, uit te lezen voor de deadline. Pas achteraf, nadat ze meer te weten was gekomen over de structuur en de achtergrond van het boek, begon ze het meer te appreciëren.

Dit maakte mij natuurlijk erg nieuwsgierig naar The Catcher in the Rye. Het is een beroemd (en berucht) boek en het heeft dan ook enige tijd (lees: bijna een jaar) op mijn plank gestaan voordat ik het eindelijk opende. Daarbij is het ook interessant om te weten dat ik zelfs al een poster van de originele cover op mijn kot had opgehangen, omdat ik die zo mooi vond en ik er van overtuigd was dat ik het bijhorende boek ook wel zou smaken. Gelukkig was dat ook het geval en ben ik het met de leerkracht van Engels eens dat dit een goed boek is.

Het verhaal wordt volledig verteld vanuit het standpunt van Holden, die zijn kostschool en de rijke jongens die erop zitten volledig beu is. Hij besluit de school voortijdig te verlaten en de laatste dagen voor de kerstvakantie in New York City door te brengen. De dingen die hij daar meemaakt schrijft hij neer terwijl hij zich in een psychiatrische instelling bevindt.

Ik vond de wijze waarop het verhaal verteld werd erg origineel en het deed me ook wat denken aan The Perks of Being a Wallflower. Holden schrijft zoals hij spreekt: met veel gevloek en tussenvoegsels. Hij geeft zijn mening over de mensen die hij ontmoet en eigenlijk vindt hij niemand leuk. Ik zou niet zeggen dat ik goede vrienden zou kunnen zijn met hem, maar ik bewonderde zijn openlijke afkeur voor bepaalde mensen en dingen wel. Soms zou ik ook wel eens uit de pas willen lopen, maar daar ben ik niet dapper genoeg voor.

Dat er niets gebeurt in dit boek vind ik onzin, want ik merkte weldegelijk een verhaallijn op, maar het is gewoon subtieler en minder rechtlijnig dan in sommige andere boeken. Dit maakte het verhaal juist zo sterk. Ik merkte dat ik op de een of ander manier ook minder vooruit las dan in sommige andere boeken. Soms kan ik gewoon niet stoppen met lezen, omdat ik zo graag wil weten hoe het verder gaat. Hier genoot ik meer van elke scène en heb ik het boek  meer op mijn gemak uitgelezen.

Ze zeggen wel eens dat The Catcher in the Rye een marmite-boek is: ofwel hou je ervan, ofwel haat je het. Ik zou mezelf in de eerste categorie plaatsen, want ik heb genoten van elke bladzijde. Het is een uniek boek dat iedereen zeker eens geprobeerd zou moeten hebben.

Eindoordeel: 4.5/5

Heb jij The Catcher in the Rye gelezen? Wat vond je ervan?

 

If I stay – Gayle Forman

Titel: If I stay
Auteur: Gayle Forman
Eerste uitgave: 2009

In the blink of an eye everything changes. Seventeen-year-old Mia has no memory of the accident; she can only recall what happened afterwards, watching her own damaged body being taken from the wreck. Little by little she struggles to put together the pieces- to figure out what she has lost, what she has left, and the very difficult choice she must make. Heartwrenchingly beautiful, this will change the way you look at life, love, and family.

Mijn mening:

Ik had het boek If I stay al zien langskomen op verschillende blogs, voornamelijk naar aanleiding van de filmadaptatie. De originele cover sprak me niet echt aan en ook de achterflaptekst deed me niet veel. Toch besloot ik het boek te lezen, nadat ik in de Waterstones in Amsterdam de prachtige cover van de filmeditie zag. Het was zo een van die momenten waarop ik dacht: “Laten we het er maar eens op wagen.” Ben ik nu blij dat ik die beslissing genomen heb!

Dit is zo een van die boeken waarbij het moeilijk is om uit te leggen waarom het nu zo goed is. Ik begon te lezen en ook al was het een dun boek, toch was het snel uit voor mijn doen. Ook na het lezen bleef het nog dagen nazinderen. Ik zal toch een poging wagen om wat meer uitleg te geven zonder de plot te verklappen.

Op het eerste zicht lijkt het alsof er niet veel plot is. Toch gebeurt er ook weer heel veel in dit boek. Je hebt de 24 uren in het ziekenhuis voor Mia haar beslissing neemt, namelijk of ze blijft of niet. Daarnaast heb je ook nog de herinneringen aan haar jeugd en meer specifiek haar liefdesleven, die op het eerste zicht vrij normaal en niet erg bijzonder lijken, maar die toch bijdragen tot het nemen van die o zo belangrijke beslissing.

Ik vond voornamelijk de herinneringen erg boeiend om te lezen. Als lezer wordt je meegenomen naar een normaal, maar toch bijzonder leven. Muziek speelt daarin een grote rol. Dit thema is uiteraard niet nieuw, maar ik vond het toch origineel uitgewerkt. De auteur heeft ook vanachter nog informatie over de genoemde muziek vermeld, wat interessant is om je nog verder te verdiepen in het verhaal.

If I stay werkt ook in op je emoties. Ik voelde mee met de personages en was benieuwd naar hoe het verhaal zou eindigen. Ergens werd dat natuurlijk al verklapt door het feit dat er een sequel, Where she went, is, maar voor mij deed dat er helemaal niet toe. Mia is zo een realistisch personage en alles wat haar overkomt is zo echt. Dit is dan ook een van de belangrijkste redenen waarom het verhaal mij zo aansprak.

Mijn recensie komt misschien wat vaag over, maar ik kan beter niet teveel meer zeggen over If I stay, want anders is de pret van het lezen er af. Dus meer ga ik er ook niet over zeggen (of liever: schrijven), lees het en je zult net als ik staan te popelen om het vervolg te lezen.

Eindoordeel: 4.5/5

Dit boek is ook in het Nederlands verschenen onder de titel Als ik blijf.

Heb jij de film van het boek al gezien? Wat vond je ervan?

 

Omhulde stad – Ransom Riggs

Titel: Omhulde stad (De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine #2)
Auteur: Ransom Riggs
Eerste uitgave: 2014
Vertaald uit het Engels door Tine Poesen

Opgepast! Deze recensie bevat spoilers over het eerste deel.

De vreemde reis die begon in De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine gaat verder wanneer Jacob Portman en zijn nieuwe vrienden naar Londen vertrekken. Daar hopen ze een manier te vinden om hun geliefde schoolhoofd, mevrouw Peregrine, te redden. Maar in deze door oorlog verwoeste stad lijkt er om elke hoek een onaangename verrassing te wachten. Jacob en de kinderen reizen langs bijzondere dieren, freakshows en gedaanteverwisselaars – terwijl ze voortdurend worden opgejaagd door levensgevaarlijke hulsels.

Mijn mening:

Dit boek is het vervolg op De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine en start meteen waar het verhaal eindigde. De kinderen willen mevrouw Peregrine, die vast zit in haar  vogelgedaante, redden. Daarvoor proberen ze naar Londen te reizen om andere ymbrines te zoeken, maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan.

Natuurlijk is deze serie zo populair omdat ze geïllustreerd is met schitterende foto’s. Dit maakt het boek erg uniek en elke foto lijkt een eigen verhaal te vertellen. Het is knap hoe de auteur deze heeft verwerkt in het verhaal zonder dat het lijkt alsof het verhaal zich eraan moest aanpassen. Sommige foto’s zijn best griezelig en dit draagt zeker bij aan de plot.

Het eerste boek had een rustig begin (vond ik), maar hier vliegen we er direct in. De reis naar Londen verloopt helemaal niet zonder problemen en in dit boek leren de kinderen ook nog meer bijzonderen kennen, waaronder dieren. Het  was erg leuk om te ontdekken welke bijzondere eigenschappen deze mensen/wezens hadden, waardoor het boek verfrissend bleef tot het einde.

Het liefdesverhaal vond ik minder interessant. In mijn ogen oversteeg het de clichés van de ‘eerste liefde’ niet. Natuurlijk mag ik hier niet vergeten dat het om een YA boek gaat, maar ik merkte dat ik minder aandacht schonk aan de delen die over Emma en Jacob gingen.

Omhulde stad is vooral geschikt voor mensen die van avontuur en spanning houden. De personages zijn steeds in beweging en op het einde was er een wending die ik niet zag aankomen. Ik moet wel toegeven dat avontuur niet zo mijn ding is en dat ik daardoor minder van het boek genoten heb dan sommige andere mensen. Toch denk ik dat ook dit tweede deel met gemak de harten van velen zal veroveren!

Eindoordeel: 3.5/5

Dankjewel Clavis, voor het opsturen van een recensie-exemplaar.

Call the Midwife – Jennifer Worth

Titel: Call the Midwife (Call the Midwife #1)
Auteur: Jennifer Worth
Eerste uitgave: 2002

An unforgettable story of the joy of motherhood, the bravery of a community, and the hope of one extraordinary woman.
At the age of twenty-two, Jennifer Worth leaves her comfortable home to move into a convent and become a midwife in post war London’s East End slums. The colorful characters she meets while delivering babies all over London-from the plucky, warm-hearted nuns with whom she lives to the woman with twenty-four children who can’t speak English to the prostitutes and dockers of the city’s seedier side-illuminate a fascinating time in history. Beautifully written and utterly moving, The Midwife will touch the hearts of anyone who is, and everyone who has, a mother.

Deze zomer heb ik genoten van de eerste twee seizoenen van Call the Midwife. Series die me meenemen naar lang vervlogen tijden kunnen me altijd bekoren, dus ik was benieuwd naar de boeken achter dit geweldige televisieprogramma. Zouden de verhalen sterk aangepast zijn? Zijn er personages toegevoegd of weggelaten? En vooral: zijn de boeken de moeite waard om te lezen? Ik las het eerste boek uit de trilogie en deel graag mijn mening.

Ik heb echt genoten van dit boek! De afgelopen maand had ik last van een leesdip (waardoor ik niets heb gepost, waarvoor mijn excuses), maar die was meteen voorbij toen ik deze verhalenbundel aanvatte. Net als in de serie zijn er doorlopende elementen, maar het blijven toch losse verhalen, wat het des te realistischer maakt. Je leeft echt mee met Jenny die kennismaakt met de achterstandsbuurt ‘East End’ in Londen. Meer nog dan in de serie komt haar liefde voor de mensen die er wonen naar boven. Dat heeft vooral te maken met het feit dat ook de gedachten van Jenny worden weergegeven, wat veel moeilijker is op het scherm.

Daarnaast vond ik  het heerlijk dat alles personages uit de serie ook in het boek voorkomen. De beschrijving van Chummy bijvoorbeeld, kwam perfect overeen met Miranda Hart, die de rol in het programma perfect vertolkt. Ook de andere personages zijn precies hetzelfde.

“The first time I saw Camilla Fortescue-Cholmeley-Browne (“just call me Chummy”), I thought it was a bloke in drag. Six foot two inches tall, with shoulders like a front-row forward and size elven feet, her parents had spent a fortune trying to maker more feminine, but to no effect.”
(Uit het hoofdstuk ‘Chummy’.)

De verhalen zijn grotendeels hetzelfde, maar bevatten vaak meer detail. Ook de medische problemen krijgen meer aandacht en de begrippen worden uitgelegd, waardoor dit veel beter te volgen van dan in de serie. Het is echt interessant om te lezen hoe het er aan toe ging in de medische wereld van 50 jaar geleden. Ik bewonder de vrouwen die in die tijd als vroedvrouw in zulke buurten werkten. Ze moesten ongelofelijk hard werken in de moeilijkste omstandigheden en deden dit toch met enthousiasme.

Aangezien dit boek bestaat uit allemaal korte verhalen, kan je het perfect met wat rustpauzes lezen. Echt veel nood is daar niet aan, want de ‘avonturen’ van Nurse Lee en haar vrienden zijn zeer ontspannend om te lezen (en helpen je uit een leesdip). Een warm bad, een kopje thee en lezen!

Eindoordeel: 4/5

Dit boek is ook vertaald naar het Nederlands, onder de titel Haal de vroedvrouw!