Tangles tekenen en kleuren

SAM_0430

Dat kleuren een hype is, is geen nieuws meer. Daarom besloot ik aan het begin van de zomer dat ik ook zou beginnen met het inkleuren van kleurplaten. Ondertussen zijn we twee maand verder en mijn kleurboek is nog behoorlijk zwart-wit. Toch heb ik me de afgelopen tijd beziggehouden met kleuren, maar dan van dingen die ik zelf getekend heb. Ik ben geen groot tekentalent, maar zogenaamde ‘tangles’ of geometrische patronen lukken me nog net. Die figuren zijn bovendien heerlijk ontspannend om te tekenen omdat je nooit een groot geheel voor ogen moet hebben, maar slechts lijntje voor lijntje een tekening opbouwt. Als inspiratie gebruik ik YouTube en Pinterest, waar een schat aan aan voorbeelden te vinden is. Hieronder zie je een aantal projecten waar ik aan gewerkt heb.

tekening 1

Dit was een probeersel, waar ik impulsief aan begonnen ben. Hierna ben ik onmiddellijk naar de winkel gerend om me enkele goede fineliners aan te schaffen, want die van de Hema bleken toch niet helemaal geschikt.

Tekening - Sharpie

Mandala

Dit is het werkje waar ik het meest trots op ben: mijn eerste mandala. Je kunt het op de foto niet goed zien, maar de kleuren zijn echt heel fel.

tekening - zwart-wit2

Tekening - zwart-wit

SAM_0434

Wat doe jij zoal in je vrije tijd? Kan je goed tekenen?

Zomer 2015 #1

Wie mijn blog aandachtig volgt zal merken dat er behalve af en toe een boekrecensie niet echt iets persoonlijks op deze blog verschijnt. Aangezien ik het deze zomer heel druk heb met niet-boekgerelateerde dingen waardoor ik dus ook maar weinig kan posten, leek het me leuk om jullie eens een blik te laten werpen op wat ik zo allemaal gedaan heb en nog van plan ben. Zoals je ziet is dit deel 1, want als het goed is volgt er in september nog een tweede deel. Maar nu, withouth further ado: mijn zomer!

Speelpleinwerking

Net zoals vele jonge mensen hier in Vlaanderen spendeerde ik de eerste dagen van de zomervakantie op het Speelplein in Leuven, waar ik kinderen van de lagere school entertainde met leuke spelletjes. Het was begin juli snikheet, maar dat vormde meteen een goede aanleiding om met water te spelen. Helaas heb ik hier geen foto’s van, maar je kan je daar vast wel iets bij voorstellen.

Op kamp naar Texel

wadlopen

Een weekje later ging ik op kamp met kinderen van 11 en 12 naar het Nederlandse Waddeneiland Texel. Ook hier speelden we veel spelletjes, maar dit heerlijke eiland zorgde er ook voor de we lekker konden fietsen, krabben vissen en op het strand spelen. Hoewel ik op voorhand er heel erg tegenop zag omdat ik het gevoel had dat het niet helemaal goed zat met mijn collega’s, heb ik me toch ongelofelijk goed geamuseerd en zou ik niets liever willen dan meteen teruggaan.

lunch

krabben

Jeanine en Georgette
Ook als oma (of zoals wij zeggen “bomma”) Jeanine heb ik mij daar goed vermaakt. Wie van de twee ben ik?

Op reis naar Duitsland

SAM_0202

Slechts een dag later – ja, ik weet het, ik ben druk bezet – ging ik met mijn ouders en broer naar de Eiffel in Duitsland. Lekker wandelen en ook wat cultuur opsnuiven onderweg in Aachen en Trier. Opvallend was dat er daar veel Nederlanders rondliepen, dus veel Duits heb ik niet moeten spreken.

SAM_0196

Medewerker in een hotel in Zwitserland

SAM_0285

 

Vanaf eind juli ging ik ook nog voor 10 dagen naar Zwitserland, waar ik meedraaide als vrijwilliger bij de animatie in een hotel. Voor de nieuwsgierigen onder jullie: de ziekteverzekering CM organiseert familievakanties in hotels die volledig draaien op vrijwilligers. Goede sfeer gegarandeerd! De heenrit ging bij mij wel gepaard met wat stress: treinvertraging waardoor ik bijna de nachtbus miste en dan nog eens een norse dame op de plaats naast mij. Om het nog erger te maken was ik na een vermoeiende nacht en een anderhalfuur durende rit door de bergen kotsmisselijk, dus je kan je wel voorstellen dat ik opgelucht was toen we eindelijk arriveerden! We verbleven in het mooie (en peperdure) St. Moritz, van waaruit ik vooral veel wandelingen heb gemaakt met kinderen tussen 7 en 10. Natuurlijk was het niet alleen hard werk, want ‘s avonds kon je nog lekker in de bar rondhangen met de rest van het animatieteam. Alleen al voor het prachtige uitzicht raad ik je dit echt aan!

Wat nu?

Als je dit leest verblijf ik in een kostschool in de buurt van Norwich in Engeland, waar ik Engelse les geef aan jongeren uit de middelbare school. De jongeren komen uit België en doen daar een zomerstage om hun Engels te verbeteren. De helft van de ‘staff’ is Brits en de andere helft komt uit België, dus ook voor mij is dit een goede gelegenheid om mijn Engels nog wat aan te scherpen. Ik ben een enorme UK fan, dus dit zou echt het hoogtepunt van mijn vakantie moeten worden. We brengen ook een bezoek aan Cambridge, Norwich en nog wat kleine dorpjes in de buurt van de school waar we verblijven.

In september ga ik ook nog drie daagjes naar Londen met een vriendin. Op dit ogenblik ben ik een gevarieerd programma aan het opstellen, waarbij ik de klassieke toeristische dingen een beetje wil vermijden, gewoon omdat ik dat al zo veel keer heb gedaan. Als je nog tips hebt voor een originele activiteit of bezienswaardigheid, laat het dan weten in een reactie.

Vanaf half september vertrek ik ook naar Wenen, waar ik een semester ga studeren aan de Universität Wien. Dat is voor mij heel erg spannend, want ik ben nog nooit zo lang van huis geweest en ik ken het daar ook helemaal niet. Ook hier zijn tips voor dingen die ik moet gezien hebben altijd welkom. Daarnaast ben ik ook op zoek naar nog wat praktische tips voor een verblijf in het buitenland. Wat raad je aan om mee te nemen? Wat laat ik beter thuis? Ik dacht er ook aan om misschien wat artikels te posten over mijn tijd daar, dus als je daarin geïnteresseerd zou zijn, laat het zeker weten.

Voilà, zo zag mijn zomer er tot nu toe uit! Het is pas nu ik het neerschrijf dat ik besef hoeveel ik de afgelopen anderhalve maand al wel niet gedaan heb en hoeveel er nog komt. Ik hoop dat je ook al van wat vakantie hebt mogen genieten of dat er nog leuke dingen in het verschiet liggen. Zoals je wel gemerkt heb, heb ik in dit artikel een heleboel vragen gesteld, dus als je ergens meer over weet: laat zeker een reactie achter!

Lilly Marlene – Anne Voorhoeve

Titel: Lilly Marlene
Auteur: Anne C. Voorhoeve
Eerste uitgave: 2012 (Callenbach)
Vertaald uit het Duits

Lilly heeft haar rugzak gepakt. Na de dood van haar moeder heeft ze niemand meer in Hamburg om voor te blijven. Tante Lena is het doel, de enige familie die ze nog heeft. Maar in de DDR stuit ze op een groot familiegeheim…

Mijn mening:

Afgelopen twee weken verbleef ik in het Zwitserse St. Moritz en wat is er beter dan een Duits boek lezen in Duitstalig gebied? Daarom greep ik meteen terug naar Anne Voorhoeve, waarvan ik al eerder Liverpool Street las, wat tot mijn favoriete jeugdboeken behoort. Dit keer las ik Lilly unter den Linden of in het Nederlands Lilly Marlene. Net zoals het eerder genoemde boek gaat het om een historische familieroman en dat kan mij altijd bekoren.

Wat heb ik genoten van dit boek! Het verhaal wordt verteld vanuit het standpunt van Lilly wanneer ze al volwassen is en op een feestje aan een onbekende haar de geschiedenis van haar familie uiteenzet. Het begint bij de dood van haar moeder en eindigt bij de Wende, wanneer de DDR en de BRD weer één worden. Ik had verwacht dat het verhaal meteen over haar verhuis – of misschien is vlucht gepaster – naar de DDR zou gaan, maar dit boek is veel meer dan een aaneenschakeling van gebeurtenissen en geschiedenisweetjes. Net zoals in Liverpool Street gaat het erover waar je thuis hoort, wie je familie is, ondanks tegenstrijdige ideologieën. Het verhaal gaat langzaam vooruit, maar op emotioneel vlak gebeurt er een heleboel en dat maakt van Lilly unter den Linden een knap jeugdboek.

Ook op vlak van geschiedenis vond ik dit een interessant verhaal. Hoewel ik het meeste wel al wist van lessen in de middelbare school, geeft Lilly unter den Linden een interessante kijk op de verschillen tussen de DDR en het Westen. Zo werd ik me er opeens helemaal van bewust dat het een enorme luxe is dat wij hier beschikken over exotische groenten en fruit, terwijl dat helemaal zo evident niet is.

Ik moet wel zeggen dat ik de Lilly als dertienjarige niet helemaal kon identificeren met Lilly als twintiger. Waar ze zo open lijkt als ze nog klein is, is ze tien jaar later vrij schuchter en teruggetrokken. Natuurlijk veranderen mensen en als ik me in een omgeving vol onbekenden begeef ben ik meestal ook iets verlegener dan als ik al wat mensen ken, maar ik kon de twee beelden gewoon niet tot één plaatje omvormen. Gelukkig maakt de prachtige schrijfstijl en het sterke verhaal dit volledig goed.

Lilly unter den Linden of Lilly Marlene is echt een geweldig boek dat geschiedenis met een sterke psychologische uitwerking combineert. Voor mij graag meer van dit soort jeugdboeken!

Eindoordeel: 4.5/5

 

Lobsters – Tom Ellen & Lucy Ivison

Titel: Lobsters: Een extreem akward liefdesverhaal (met happy ending)
Auteurs: Tom Ellen & Lucy Ivison
Eerste publicatie: 2015 – Blossom Books
Vertaald uit het Engels door Astrid Staartjes

Op de achterflap:
Hannah en Sam kennen elkaar niet, maar hebben allebei dezelfde missie: niet als maagd naar de universiteit gaan. Niet dat ze nou per se op zoek zijn hun lobster, nee, seks is gewoon iets wat ze een keer gedaan moeten hebben zodat ze verder kunnen met hun leven. Ze hebben hiervoor nog precies één zomer. Maar in plaats van een onvergetelijke vakantie vol jaloersmakende romantiek en stomende seksmarathons, gaat het er tijdens de zomer van zowel Hannah als Sam nogal awkward aan toe.

De nutteloze maar goedbedoelde raad van vrienden en gênante dates helpen ook niet echt tegen hun diepgewortelde angst om voor altijd seksloos door het leven te gaan. Gelukkig helpt het lot een handje om hen bij elkaar te brengen. Nu moeten ze alleen nog in zichzelf én in happy endings leren vertrouwen.

Mijn mening

De afgelopen tijd had ik last van een leesdipje en in de boeken waarin ik begonnen was geraakte ik maar niet verder. Gelukkig nam ik Lobsters mee op vakantie en dat was de perfecte keuze, want dit boek lees je in geen tijd uit!

Het eerste waaraan ik aan dacht toen ik Lobsters las, was waarschijnlijk die keer dat ik in een gastgezin in Engeland verbleef en ik me samen met de twee dochters achter het gordijn verschool om de overbuurjongens te bestuderen. Ik weet niet of er een correlatie is tussen Engelse meisjes en jongensgekte of dat het maar zo lijkt, maar ook Lobsters past volledig binnen dit plaatje.

Het is een heel vermakelijk boek waarbij je al van de eerste bladzijde weet dat het goed zal komen (en dit is geen spoiler, want het staat op de kaft), maar waarbij eerst de nodige hindernissen en misverstanden overwonnen moeten worden. Sam en Hannah zijn allebei leuke personage en lijken heel erg op elkaar omdat ze allebei erg onzeker zijn en door hun vrienden gepusht worden om dingen te doen of zeggen waar ze niet helemaal achter staan. Geleidelijk aan laten ze dit lossen en leren ze om zelf beslissingen te nemen en daardoor elkaar te vinden.

Dat het ontspannend is, is volgens mij het belangrijkste kenmerk van dit boek. Verwacht geen grote levenswijsheden of een schitterende schrijfstijl, maar laat je gewoon meeslepen.

Leuk weetje: Nadat ik door het boek heengeracet was heeft ook mijn broer het in één dag uitgelezen!

Eindoordeel: 3.5 /5

Las jij Lobsters? Is het volgens jou de hype waard?

All the Bright Places – Jennifer Niven

All the Bright PlacesTitel: All the Bright Places
Auteur: Jennifer Niven
Eerste uitgave: 2015
Dit boek is ook vertaald naar het Nederlands met als titel Waar het licht is.

Theodore Finch is fascinated by death, and he constantly thinks of ways he might kill himself. But each time, something good, no matter how small, stops him.
Violet Markey lives for the future, counting the days until graduation, when she can escape her Indiana town and her aching grief in the wake of her sister’s recent death.
When Finch and Violet meet on the ledge of the bell tower at school, it’s unclear who saves whom. And when they pair up on a project to discover the ‘natural wonders’ of their state, both Finch and Violet make more important discoveries: It’s only with Violet that Finch can be himself – a weird, funny, live-out-loud guy who’s not such a freak after all. And it’s only with Finch that Violet can forget to count away the days and start living them. But as Violet’s world grows, Finch’s begins to shrink.

Mijn mening:

Gedurende 2015 heb ik dit boek al een heleboel keren zien opduiken. Enerzijds had ik heel veel zin om het te lezen, want de cover sprak me aan en het verhaal leek ook boeiend te zijn, maar anderzijds vreesde ik voor zielige hoofdpersonages. Zo van die mensen die schreeuwen: ‘Kijk eens wat voor vreselijk leven ik heb!’ Uiteindelijk heb ik het er toch op gewaagd, want vaak zijn de mooiste boeken degenen waar je het niet van verwacht.

Dat laatste was inderdaad ook het geval. All the Bright Places is zo één van die boeken die je eraan herinnert waarom je nu weer zo graag leest. Helemaal opgaan in een andere wereld en er daarna  terug uitkomen met heel wat extra wijsheid en een book hangover. Finch is helemaal geen zielig personage, in tegendeel, al vanaf de eerste bladzijde komt hij over als een hele stoere jongen, die onder de oppervlakte heel wat problemen verbergt. Violets wereld lijkt daarentegen heel wat meer op de wereld die ik gewoon ben, maar door het overlijden van haar zus is ze helemaal van slag.

Ik vond het heel boeiend om te lezen hoe de beide jongeren elkaars leven beïnvloeden. De ontwikkeling die ze beiden doormaken is ook erg realistisch, want soms kan een schoolproject al genoeg zijn om elkaar beter te leren kennen. Hierdoor maak je ook kennis met een heel andere wereld. Ik kon bijvoorbeeld niet begrijpen dat er ouders zijn zoals die van Finch, die niets om hun kinderen lijken te geven en hen dan ook niet missen als ze een paar dagen niet meer thuiskomen. Dat stond sterk in contrast met de ouders van Violet, die ondanks hun verdriet erg hun best doen voor hun dochter.

Over het einde van het boek kan ik niets verklappen, maar ik had het eerlijk gezegd niet zien aankomen. Nee, dat klopt niet helemaal: ik bleef in mijn hoofd geloven dat het anders zou eindigen. Ook op dat vlak vind ik het boek enorm realistisch en drukt het je ook met je neus op de feiten.

Voor wie nog langer twijfelt: aarzel niet en lees All the Bright Places! Dit boek neemt je vast en laat je niet meer los.

Eindoordeel: 5/5