Leesclub #1: Maar buiten is het feest

Titel: Maar buiten is het feest
Auteur: Arthur Japin
Uitgeverij: Arbeiderspers
Jaar van uitgave: 2012
Aantal pagina’s: 304

Wanneer een succesvolle en geliefde zangeres een rechtszaak aanspant om een jong meisje uit handen van een verkrachter te houden, dreigen aangrijpende gebeurtenissen uit haar eigen verleden openbaar te worden. Met de confrontatie in de rechtszaal zet zij zowel haar privacy en carrière als haar liefde op het spel.
Onder druk van de dreigende publiciteit komen herinneringen boven aan haar jeugd, waarin zij niet alleen zelf misbruikt werd maar ook onophoudelijk bekeken en begluurd. In plaats van zich voor alle blikken te verbergen, kiest zij voor zichzelf en besluit het tegenovergestelde te doen: om zichzelf en haar zusjes te redden, gaat zij de strijd aan met haar tirannieke stiefvader en treedt juist voor iedereen goed zichtbaar naar buiten.
Er zijn maar twee plekken waar je niets kan overkomen. Wij hebben dat al jong geleerd. Helemaal veilig ben je óf weggeborgen in het donker, zodat geen mens je zien kan, óf in het volle licht van de schijnwerpers, waar niemand je kan missen.

Ik kan het jullie gewoon al zien denken: ‘Leesclub, huh, dat was toch vorige week?’. Ja dat klopt, maar Ellen moest natuurlijk weer speciaal doen en het boek niet op tijd uitlezen omdat ze voor school te veel andere opgelegde boeken moest lezen…. Maar nu dus toch eindelijk mijn recensie van Maar buiten is het feest.

Ik heb heel uiteenlopende meningen over dit boek gelezen, de ene vond het veel te gruwelijk en de andere weer helemaal niet. Ik kan me niet zo goed aan één kant plaatsen. Om te beginnen is dit boek is niet echt helemaal het genre dat ik normaal lees. Maar op zich is dat niet erg, want iets nieuw uit proberen kan nooit kwaad, toch? Ik vond het ook helemaal niet erg, best goed zelfs. De schrijfstijl van Japin laat zien dat ik het toch niet zo gewoon ben van boeken van dit niveau te lezen, want in het begin was ik best overdonderd. Hij kan dingen op zo’n manier beschrijven… Ik kan het niet goed verwoorden, maar het sprak me erg aan.

Over de manier waarop het misbruik wordt weergegeven… Ik had eigenlijk erger verwacht; ik vind dat alles nog binnen de perken is gehouden. Het gaat bij lange na niet heel de tijd over het misbruik, het gaat ook over andere dingen in het leven van Zonne. Wanneer er het dan toch wordt beschreven duurt het gelukkig ook niet te lang, maar toch wel net lang genoeg om te beseffen hoe verschrikkelijk zoiets is.

De opbouw van het verhaal zit goed in elkaar, je krijgt steeds kleine stukjes van de verschillende periodes uit Zonne’s/Wijentjes leven en daardoor wil je steeds verder lezen. Toch had ik op het einde het gevoel dat er niet echt heel veel was gebeurd met de rechtszaak terwijl ik in het begin dacht dat dit echt de hoofdzaak was. Het bleek eerder een manier om de verschillende delen van het verhaal aan elkaar te rijgen.

Dit was het eerste boek dat ik heb gelezen van Japin en ik denk dat het zeker niet het laatste is!

Om af te sluiten de vraagjes van de leesclub.
Past de cover bij het boek en vind je hem mooi?
Zoals wel al meer mensen vind ik de cover nogal donker. Je zou kunnen zeggen dat dit het thema ook goed weergeeft, maar toch had ik liever wat meer kleur gehad. Ook vind ik dat de vrouw op de cover niet het juiste figuur heeft. In het boek wordt er erg benadrukt dat Zonne zo’n mooi, vol lichaam heeft, maar op de cover staat een slanke vrouw afgebeeld…

In welk personage kon je je het beste vinden, waarom?
Dit is een moeilijke omdat je het verhaal eigenlijk alleen vanuit het opzicht van Zonne ziet. Eigenlijk niet echt in één specifiek personage. Op sommige momenten in het ene en op andere in het andere personage afhankelijk van de gebeurtenis.

Wat sprak jou het meest het minst aan in dit boek?
Goh, weer moeilijk… Soms waren bepaalde details van het misbruik er voor mij wat te veel aan.

4 op 5



Dit boek telt trouwens ook mee voor de Ik lees Nederlands! uitdaging.

11 gedachtes over “Leesclub #1: Maar buiten is het feest

  1. Beter laat dan nooit, toch?
    Ik vond van Japin ‘De overgave’ en ‘De zwarte met het witte hart’ allebei fijn om te lezen. Trouwens, ‘Vaslav’ ook. Bij alle boeken speelt een historische gebeurtenis/personage een rol. Spreekt je dat aan? Ik vond het tof om via de literatuur wat geschiedenis tot me te krijgen.

  2. Pingback: Recensies voor Uitdaging voor 2013: Ik Lees Nederlands! | De Boekblogger

  3. Mooie recensie, Ellen. Ook leuk natuurlijk dat je meteen kon reageren op de meningen van de anderen omdat je (ahum) wat laat was. Ik vind de schrijfstijl van Japin ook heel mooi en heb bijna alles van hem gelezen. Mijn eerste boek was De overgave, misschien moet jij die maar als tweede gaan lezen….

  4. Pingback: Recensies -2- voor Uitdaging voor 2013: Ik Lees Nederlands! | De Boekblogger

  5. Pingback: Recensie: Arthur Japin - Maar buiten is het feest | Ranking the Books

  6. Pingback: Recensies -3- voor Uitdaging voor 2013: Ik Lees Nederlands! | De Boekblogger

Wat denk jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s