De wake

Titel: De wake
Auteur: Ronald Giphart
Uitgeverij: Podium
Jaar: 2012

Korte inhoud van de uitgeverij:
De wake bevat drie vertellingen die geheel op zichzelf staan, maar evengoed met stevige scharnieren door Ronald Giphart aan elkaar zijn gekoppeld.
Een hoogleraar en zijn echtgenote maken een bergwandeling in Zweden. Dan slaat het noodlot toe. De vriendenclub van de hoogleraar besluit een oude belofte gestand te doen en houdt een wake.
In de vertelling Mooie mama’s zit een mooie moeder bij haar zoon in het ziekenhuis. Het jongetje ligt in coma. Ook zijn vader is er. En de minnaar van de moeder. De bewoners van een nabijgelegen studentenhuis zorgen voor nog meer verwarring.
Hoofdpersoon in Hartstocht is wat de titel van het verhaal al aankondigt. Het hart is de meest aardse en tegelijkertijd meest verheven en tot de verbeelding sprekende spier die we hebben. Hoe sterk is de liefde als je hart het begeeft?

Voor deze bundel met verhalen kende ik Giphart enkel van zijn columns in het tijdschrift Kijk. Die bevallen me altijd wel en na een positieve recensie gelezen te hebben was ik dan ook overtuigd om de verhalen te lezen.

Gelukkig was het een erg aangename leeservaring. Het eerste verhaal, De wake, vond ik het minst leuk omdat er het minste actie in voorkwam. In het begin overlijdt het hoofdpersonage en je volgt hem tot het moment dat hij gecremeerd wordt. Er zat geen echte spanning in het verhaal, maar toch bleef ik doorlezen, omdat Giphart nu eenmaal zo vlot kan schrijven.

Mooie mama’s sprak me het meeste aan. Het is verteld vanuit het perspectief van een jongen die in coma ligt. Dat was op zich al erg interessant, aangezien hij van alles wel iets opvangt omdat mensen natuurlijk niet beseffen dat hij meeluistert. Je komt te weten hoe de mama’s aan de schoolpoort in contact komen met de jongeren uit het studentenhu

is verderop. Dit verhaal wordt telkens onderbroken door een update over de situatie in het ziekenhuis.

Het laatste

verhaal, Hartstocht, was ook erg interessant, hoewel ik het eerst niet zo apprecieerde. Hier wordt het nog absurder; een hart vertelt wat het  meemaakt. Na het lezen vroeg ik me af of het echt zo is dat iemand van persoonlijkheid verandert als die een harttransplantatie krijgt. We beweren immers altijd dat onze persoonlijkheid in onze hersenen zit, maar dit hart denkt er anders over.

Als je zin heb om tussendoor een verhaal van ongeveer 50 bladzijden te lezen dan is dit boekje zeker de moeite!

Andere recensie:

Voor iemand die niet graag verhalen leest, is dit toch wel een hele leuke bundel!
Judith – De boekblogger

4-op-5.jpg

3 gedachtes over “De wake

  1. Wat leuk dat jij dit boekje ook mooi vond! Grappig, ik vond het derde verhaal juist het minst leuk en het eerste verhaal het beste. Maar wel lekker apart om vanuit mensen/dingen te schrijven die helemaal niet kunnen weten wat er aan de hand is.

Wat denk jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s