The Railway Man – Eric Lomax

Titel: The Railway Man
Auteur: Eric Lomax
Originele uitgave: 1995
Kopen: bol.com

Korte inhoud van de achterflap:

During the Second World War Eric Lomax was forced to work on the notorious Burma-Siam Railway and was tortured by the Japanese for making a crude radio.

Left emotionally scarred and unable to form normal relationships, Lomax suffered for years until, with the help of his wife, Patti Lomax, and of the Medical Foundation for the Care of Victims of Torture, he came terms with what happened. Fifty years after the terrible events, he was able to meet one of his tormentors.

The Railway Man is a story of innocence betrayed, and of survival and courage in the face of horror.

Mijn mening:

Toen ik aan het grasduinen was in de bibliotheek stootte ik op de filmeditie van The Railway Man. Ik had nog nooit van het boek of de film gehoord, maar de achterflap sprak me wel aan. Ik realiseerde me ook niet dat het een autobiografie was en dacht dat het een historische roman was, gebaseerd op waargebeurde feiten.

Aangezien ik eigenlijk nooit (auto)biografieën lees, was dit voor mij eens een leuke uitdaging. Gelukkig bleek dit helemaal geen probleem, want Lomax heeft een zeer narratieve stijl van schrijven. Het zijn niet gewoon feitjes over wat hij heeft meegemaakt die hij oplijst, neen, hij beschrijft ook zijn gevoelens.  Hij begint met te vertellen over zijn jeugd, waarin zijn liefde voor treinen zich ontwikkelde. Ik was eigenlijk aan het wachten op het moment dat de oorlog zou beginnen, maar dit gedeelte is juist zo belangrijk om zijn band met treinen te begrijpen.

Zijn leven tijdens de tweede wereldoorlog en met name zijn krijgsgevangenschap nemen het grootste deel van het boek in beslag. Dit stuk is erg heftig en op verschillende momenten was ik echt aan het rillen van afgrijzen, zo vreselijk vond ik wat er hem overkwam. Ik vond dit stuk ook heel interessant, omdat we hier eigenlijk vooral horen over de concentratiekampen in Europa, maar er zijn natuurlijk ook vreselijke dingen gebeurd in Azië, waar ik me nauwelijks van bewust ben. Ook over krijgsgevangen had ik nog niet veel gehoord en net zoals ik beseffen veel mensen niet wat zij hebben doorgemaakt.

Het stuk na de oorlog gaat over zijn onmacht om dit trauma te verwerken en het onbegrip van de mensen die geen krijgsgevangene geweest zijn. Uiteindelijk is Lomax toch in staat om een van zijn mishandelaars te vergeven. Ik kon me eerst niet voorstellen hoe hij daartoe zou kunnen komen, maar langzamerhand krijg je samen met hem inzicht in de persoon achter de mishandelaar en wordt Lomax’ vergiffenis ook begrijpelijk.

The Railway Man is zeker de moeite voor iedereen die geïnteresseerd is in de Tweede Wereldoorlog, maar dan vanuit een andere invalshoek.

Eindoordeel: 4/5

Extra: 

Een Nederlandse vertaling van het boek heb ik niet kunnen vinden, dus ik vrees dat die niet bestaat. Het Engels is niet zo gemakkelijk, er worden veel technische termen voor treinen en gereedschap gebruikt, dus een woordenboek kan wel handig zijn bij het lezen van dit boek.

Heb je de film gezien? Wat vond je ervan?

Een gedachte over “The Railway Man – Eric Lomax

Wat denk jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s