Ik geef je de zon – Jandy Nelson

Titel: Ik geef je de zon
Auteur: Jandy Nelson
Eerste uitgave: maart 2015 (Blossom Books)
Vertaald uit het Engels.

Op de achterflap:
Jude en haar tweelingbroer Noah zijn op hun 13e  onafscheidelijk, ondanks hun uiteenlopende karakters. Noah is introvert, tekent de hele dag en is in stilte verliefd op de buurjongen, terwijl Jude van de rotsen in zee springt, knalrode lippenstift draagt en genoeg praat voor hen allebei. Maar na een tragische gebeurtenis groeien Noah en Jude steeds meer uit elkaar. Drie jaar later spreken ze elkaar amper nog en lijkt hun band onherstelbaar beschadigd. Dan ontmoet Jude een eigenwijze, vreemde maar knappe jongen, die haar voorstelt aan iemand die haar hele leven (en dat van Noah) opnieuw omgooit.

Mijn mening:

Volgens mij is een gehypet boek het gevaarlijkste soort van boek. Het creëert hoge verwachtingen en soms voel je zelfs bijna een verplichting om het goed te vinden. Ik had al een heleboel goede dingen gelezen en gehoord over I’ll Give You the Sun en toen er een vooruitleesexemplaar bij mij in de brievenbus zat, kon ik gewoon niet wachten om te beginnen, ook al zou het nog meer dan een maand duren tot het, nu dus, uitkwam. Na een week de verleiding te weerstaan hebben, heb ik er dan toch aan toegegeven.

Toen ik begon met lezen dacht ik even ‘Huh, wat is dit allemaal’, maar algauw werd ik volledig meegesleept en kon ik gewoon niet meer stoppen met lezen. Het verhaal wordt afwisselend vanuit het standpunt van de dertienjarige Noah en vanuit het standpunt van zijn tweelingzus, Jude, wanneer zij zestien is, verteld. De schrijfstijl is ook heel bijzonder, want kleuren, licht en kunst spelen een belangrijke rol en dat maakt het juist zo speciaal, maar ik moest er wel even aan wennen. Ik was bovendien ook heel trots op mezelf dat ik alle artistieke en literaire referenties kende en na het lezen heb ik zelfs nog mijn Norton Anthology of English Literature opengeslagen om het gedicht How Much I Love Thee van Elizabeth Barret Browing in het Engels te lezen.

Behalve de artistieke invalshoek vind ik ook de thema’s die aan bod komen echt heel belangrijk en goed gekozen. Homosexualiteit komt niet zo vaak voor in YA en Nelson heeft dit goed uitgewerkt. Je merkt echt hoe onzeker Noah is over zijn geheim, maar tegelijkertijd wilt hij toch een relatie met een andere jongen die net met dezelfde dingen worstelt. Doordat het verhaal vanuit twee perspectieven wordt verteld, weet je niet meteen hoe die geschiedenis nu afloopt en blijf je nieuwsgierig tot het einde.

Een ander belangrijk thema is familie en dan meer specifiek ouders. Ouders zijn vaak helemaal niet aanwezig in YA boeken en het lijkt soms zelfs wel alsof ze niet bestaan. Voor zover ik weet hebben mijn ouders altijd een belangrijke rol gespeeld in mijn leven en ook dat werd hier mooi uitgebeeld. Als Jude in haar tienerjaren komt, rebelleert ze graag, tot grote ergernis van haar moeder. Na een dramatisch voorval blijft Jude achter met schuldgevoelens en ook dit vind ik heel erg herkenbaar. Elke tiener heeft wel al eens ‘Ik haat je’ gezegd tegen zijn ouders, maar menen ze dat ook echt? En wat me de verwachtingen die ouders van hun kinderen hebben? Deze thema’s komen allemaal aan bod en zoals ik al eerder vermeldde, vind ik dat een goede zaak.

Ik kan iedereen dit geweldige boek aanraden. Zowel tieners als hun ouders en iedereen daartussenin zal kunnen genieten van dit stralende boek.

Eindoordeel: 5/5

Advertisements

2 gedachtes over “Ik geef je de zon – Jandy Nelson

Wat denk jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s