Farewell to the East End – Jennifer Worth

Titel: Farewell to the East End (Call the Midwife #3)
Auteur: Jennifer Worth
Eerste uitgave: 2009
Voorlopig (nog) geen Nederlandse vertaling beschikbaar.

This final book in Jennifer Worth’s memories of her time as a midwife in London’s East end brings her story full circle. As always there are heartbreaking stories such as the family devastated by tuberculosis and a ship’s woman who ‘serviced’ the entire crew, as well as plenty of humour and warmth such as the tale of Megan’mave, two women who shared the same husband! Other stories cover backstreet abortions, the changing life of the docklands, infanticide, as well as the lives of the inhabitants of Nonnatus House. We discover what happens with the gauche debutant Chummy and her equally gauche policeman; will Sister Monica Joan continue her life of crime?; will Sister Evangelina ever crack a smile? And what of Jennifer herself? The book not only details the final years of the tenements that but also of Jennifer’s journey as she moves on from the close community of nuns, finds love, and the woman who has been a midwife to so many others finally becomes a mother herself.

Mijn mening:

Een tijd geleden las ik al Call the Midwife en ik was erg onder de indruk van de verhalen die daarin stonden, dus daarom besloot ik ook dit deel te lezen.Het bevat nog meer waargebeurde verhalen over het werk van vroedvrouwen in de arme wijken van Londen in de jaren ’50.

Hoewel dit boek qua stijl en inhoud gelijkaardig is aan het eerste deel, was het toch een heel andere leeservaring. De verhalen waren in Farewell to the East End vaak een stuk zwaarder en kenden meestal geen goed einde. Het verhaal over het meisje dat volledig onvoorbereid een drieling kreeg is daar een goede illustratie van. Jennifer Worth vertelt hoe ze betwijfelde of de moeder de kinderen zou kunnen houden, aangezien ze geen man of job had en in een krot woonde. Zulke situaties zijn erg aangrijpend en nu bijna niet meer voor te stellen. Het viel me dan ook op dat dezelfde verhalen in de televisieserie erg geromantiseerd zijn. Hoe wanhopig de situatie ook is, daar loopt het altijd goed af, terwijl de vroedvrouwen vaak niet wisten hoe het verder ging met hun patiënten.

Het enige minpuntje, als het er al een is, is vind ik de schrijfstijl. Vaak komen bepaalde zinnetjes een paar paragrafen verder bijna woordelijk terug en behalve het feit dat deze herhaling onnodig is, vind ik dat niet erg elegant. Ik weet ook wel dat dit boek niet streeft naar literaire perfectie, maar als literatuurstudent merk ik wel dat ik ondertussen al wat kritischer ben geworden over stijl.

Farewell to the East End leest echt als een trein en zuigt je volledig mee in de wereld van de vroedvrouwen en de zusters van het klooster in Poplar. Het toont nog maar eens wat voor belangrijk werk deze mensen deden en nog steeds doen. Een aanrader voor mensen die van waargebeurde verhalen houden!

Eindoordeel: 4/5

Lees jij de Call the Midwife boeken of kijk je naar de serie? Hoe belangrijk vind jij de schrijfstijl van een auteur? 

Een gedachte over “Farewell to the East End – Jennifer Worth

  1. Pingback: Station Eleven – Emily St. John Mandel | Boeklover

Wat denk jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s