Schoonmaak in mijn boekenkast: hoe verstofte exemplaren toch nog een nieuwe thuis vinden…

Tot mijn zestiende bezat ik amper boeken. Ik kreeg geen of heel weinig zakgeld en voor speciale gelegenheden vroeg ik meestal andere dingen, want boeken haalde ik gewoon bij de bibliotheek. Heel lang snapte ik dan ook niet waarom mensen een hele collectie boeken zouden willen hebben. Als je die toch gratis kon lezen, waarom dan al dat geld eraan uitgeven?

Dat veranderde toen ik begon te bloggen. Ik las blogs van anderen en zag hoeveel mooie boeken ze in hun kast hadden staan. Ook hoorde ik voor het eerst van het Boekenfestijn, waar hopen boeken aan heerlijke lage prijzen te vinden zijn. Uiteindelijk bracht ik een bezoekje aan het Boekenfestijn bij mij in de buurt en natuurlijk kon ik de drang niet weerstaan en kocht zeker vijftien boeken. Ik keek vooral naar de prijs en of de cover er een beetje leuk uitzag.

Dat was het begin van collectie. Sindsdien heb ik nog op vele andere – en vaak ook duurdere – plaatsen boeken gekocht. Ook mijn smaak is veranderd en ik merk dat ik meer belang hecht aan een goedgeschreven boek dat me iets bijbrengt dan een luchtig vakantieboek. Na een tijdje ben ik dan ook gestopt met het kopen van zulke boeken en – mede dankzij extra inkomsten – ben ik meer geld gaan uitgeven aan duurdere boeken en ben ik de “goedkope brol” gaan laten links liggen.

SAM_0450

Natuurlijk kwam er een moment waarop ik telkens als ik nieuwe boeken had mijn hele kast moest uit- en daarna terug inladen om een extra plek te creëren. Het is zelfs zover gekomen dat de achterste helft van mijn bureau als boekenkast is gaan dienstdoen en elk schap in het rek uit minstens twee rijen bestond met daarbovenop nog een stapeltje boeken. En dan waren er nog de boeken in een kast in de gang en de gigantische stapel naast mijn bed die dreigde op mijn hoofd te vallen terwijl ik sliep. Daarbovenop had ik nog een hele stapel op mijn kot (studentenkamer) liggen en toen ik dat moest leegruimen, barstte mijn slaapkamer zowat uit zijn voegen.

De situatie zou je dus als een beetje problematisch kunnen omschrijven. Daarnaast gaf het mij ook een beetje een ongemakkelijk gevoel. Zoveel ongelezen boeken, waarvan een hele hoop me niet eens interesseerde. Ik besefte dat ik net zo goed als sommige modeverslaafde meisjes totaal was meegesleept door de consumptiedrang. Die boeken staan wel mooi in de kast, maar wat ben ik er mee?

De oplossing was natuurlijk heel logisch: weg ermee! Een hele collectie opgebouwd om ze dan weer weg te doen? Een aantal boeken gaf ik aan vrienden en nog een ander groot deel heb ik aan de Oxfam wereldwinkel geschonken. Vroeger zou ik de boeken gewoon aan De Slegte doorverkocht hebben, maar aangezien ik blijkbaar toch zoveel boeken kan aanschaffen, mag ik ook wel eens iets terug doen. De Oxfamwinkel is echt heerlijk om in rond te neuzen en het geld gaat naar allerlei nuttige projecten.

SAM_0421

Natuurlijk heb ik niet al mijn boeken weggegeven. Nee, ik had een aantal selectiecriteria om te bepalen of boeken de deur uit gaan:

  1. Chicklits: daar lees ik er toch amper van en die haal ik liever van de bieb
  2. Boeken die ik met plezier gelezen heb, maar me verder niet veel zeggen
  3. Ongelezen boeken die ik gewonnen of ongevraagd opgestuurd gekregen heb, maar me eigenlijk niet interesseren
  4. Miskopen

Ik heb geprobeerd echt kritisch te zijn, maar ook niet te overdrijven. Zo zijn er bijvoorbeeld een aantal chicklits waar herinneringen aan vast hangen en die hield ik natuurlijk. Mijn favoriete boeken zou ik ook nooit wegdoen en boeken die ik speciaal gekocht heb omdat ze op mijn lijstje staan die ga ik sowieso nog lezen.

SAM_0454

Toegegeven, het geeft me een goed gevoel om af en toe eens op te ruimen. Ik heb volgens mij zo’n vijftig boeken weggebracht en daar ben ik best trots op. Natuurlijk is dit maar een tijdelijke oplossing, want het is nog steeds niet honderd procent veilig om mijn kamer zonder helm en veiligheidsschoenen te betreden. En dan zijn er nog de boeken die ik van mijn reis uit Londen terugbracht…

8 gedachtes over “Schoonmaak in mijn boekenkast: hoe verstofte exemplaren toch nog een nieuwe thuis vinden…

  1. Wat ontzettend knap om zoveel boeken weg te doen! Toegegeven, mij zou het niet lukken. Mijn slaapkamer die toch best groot is, barst inmiddels uit zijn voegen van de boeken. In mijn boekenkast staan enkel de mooiste en leukste boeken, de rest ligt in grote stapels op de grond. Dat zijn wel voornamelijk kinderboeken, maar toch. Want ook mijn kinderboeken kan ik niet wegdoen.. Maar toch is hier nog mijn aanbod: als je nog meer weg wilt doen, hier een vrijwilliger, haha! Ik vind er vast nog wel een plekje voor…😉

    • Ik heb er ongeveer zo’n twee jaar over gedaan voor ik mezelf echt overtuigd had dat ik wat boeken moest wegdoen, hoor. Kinderboeken moet je inderdaad niet wegdoen! Geef enkel boeken weg waarvan je zeker bent dat je ze niet opnieuw zal vastpakken/lezen.

  2. Ik heb het ook moeten leren. Vroeger hield ik echt elk boek bij – maar vermits ik ondanks de grote kasten toch echt wel last kreeg van plaatsgebrek is daar verandering in gekomen. Wanneer ik weet dat ik een boek niet wil (her)lezen of ik een genre ben ontgroeid dan neem ik afscheid van het boek.

  3. Ik zou dit ook moeten doen. Petje af dat het je gelukt is! Ik heb steeds de angst dat wanneer ik uiteindelijk beslist heb om een boek weg te doen, ik mij dit achteraf ga beklagen. Stom, maar ja…ik kan het niet helpen. Nochtans, ik heb heel wat boeken in mijn kast staan waarvan ik denk “waarom heb ik dit ooit gekocht? Ik ga dit nooit lezen!”

Wat denk jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s