Leopold Blue – Rosie Rowell

Titel: Leopold Blue
Auteur: Rosie Rowell
Eerste uitgave: 2014 (Hot Key Books)

Meg Bergman is fifteen and fed up. She lives in a tiny town in rural 1990s South Africa – a hot-bed of traditionalism, racial tension and (in Meg’s eyes) ordinariness. Meg has no friends either, due largely to what the community sees as her mother’s interfering attempts to educate farm workers about AIDS. But one day Xanthe arrives – cool, urban, feisty Xanthe, who for some unknown reason seems to want to hang out with Meg.
Xanthe arrives into Meg’s life like a hurricane, offering her a look at a teenage life she never knew existed. But cracks quickly begin to show in their friendship when Meg’s childhood friend Simon returns from his gap year travels. LEOPOLD BLUE is an emotionally taut and beautifully-written story from a debut author with a mesmerising voice.

Mijn mening:

Leopold Blue is zo’n boek met een weinigzeggende achterflap en ook de foto op de voorkant maakt niet meteen duidelijk waar het verhaal over gaat en of het de moeite is om te lezen. Omdat ik er al een filmpje over had gezien op het YouTube kanaal van Hot Key Books, de uitgever, en ik het dan toevallig tegenkwam in de bibliotheek besloot ik het er toch maar op te wagen.

Dit bleek helemaal geen foute inschatting, want Leopold Blue is een degelijk boek dat ik vlotjes op drie dagen uitlas. Het verhaal op zich is niet zo heel bijzonder: de vijftienjarige Meg is eenzaam, maar dan komt er een nieuw meisje in de klas en ze worden vrienden. Natuurlijk heeft het nieuwe meisje slechte invloed op Meg en slechts geleidelijk aan komt Meg tot het inzicht wat vrienden echt voor elkaar betekenen en hoe ze zichzelf kan zijn. Zo zijn er volgens mij al hopen boeken geschreven en vroeger heb ik er ook al veel gelezen. Je weet dat het goedkomt, maar er is toch altijd dat gevoel van ‘Oh nee’.

Daar was het mij bij dit boek dus ook niet om te doen. Wat Leopold Blue echt interessant maakt is de setting die een bijzondere sfeer creëert. Het verhaal speelt zich af in Zuid-Afrika in het begin van de jaren ’90. Er is een nieuwe ziekte, aids, die voor onrust zorgt en dat niet alleen, want ook het einde van de apartheid maakt mensen onzeker over hoe ze met elkaar moeten omgaan. Meg heeft blanke ouders en bovendien is haar moeder nog eens een Engelse, waardoor ze het op school soms zwaar te verduren krijgt, ook door het toedoen van leerkrachten. Als je dit boek leest kom je direct en indirect zoveel te weten over hoe het er daar aan toe ging. Ik merkte ook duidelijk dat ik een zeer Westerse instelling had en dan ook vaak ‘onze’ kant koos, zonder me eigenlijk te realiseren hoe de mensen van daar erover denken. Simon, bijvoorbeeld, de slimste jongen van het dorp, vervreemdt van zijn moeder nadat hij een beurs heeft gewonnen om naar Europa te gaan. Zijn moeder ziet hem in een keer als een blanke en behandelt hem daarom ook anders. Dit boek toont aan dat veranderingen op papier een stuk simpeler lijken dan ze in werkelijkheid zijn.

Een mooi boek dat je volledig meeneemt naar de broeierige sfeer van Zuid-Afrika, begin jaren ’90.

Eindoordeel: 4/5

Advertisements

2 gedachtes over “Leopold Blue – Rosie Rowell

Wat denk jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s