Leopold Blue – Rosie Rowell

Titel: Leopold Blue
Auteur: Rosie Rowell
Eerste uitgave: 2014 (Hot Key Books)

Meg Bergman is fifteen and fed up. She lives in a tiny town in rural 1990s South Africa – a hot-bed of traditionalism, racial tension and (in Meg’s eyes) ordinariness. Meg has no friends either, due largely to what the community sees as her mother’s interfering attempts to educate farm workers about AIDS. But one day Xanthe arrives – cool, urban, feisty Xanthe, who for some unknown reason seems to want to hang out with Meg.
Xanthe arrives into Meg’s life like a hurricane, offering her a look at a teenage life she never knew existed. But cracks quickly begin to show in their friendship when Meg’s childhood friend Simon returns from his gap year travels. LEOPOLD BLUE is an emotionally taut and beautifully-written story from a debut author with a mesmerising voice.

Mijn mening:

Leopold Blue is zo’n boek met een weinigzeggende achterflap en ook de foto op de voorkant maakt niet meteen duidelijk waar het verhaal over gaat en of het de moeite is om te lezen. Omdat ik er al een filmpje over had gezien op het YouTube kanaal van Hot Key Books, de uitgever, en ik het dan toevallig tegenkwam in de bibliotheek besloot ik het er toch maar op te wagen.

Dit bleek helemaal geen foute inschatting, want Leopold Blue is een degelijk boek dat ik vlotjes op drie dagen uitlas. Het verhaal op zich is niet zo heel bijzonder: de vijftienjarige Meg is eenzaam, maar dan komt er een nieuw meisje in de klas en ze worden vrienden. Natuurlijk heeft het nieuwe meisje slechte invloed op Meg en slechts geleidelijk aan komt Meg tot het inzicht wat vrienden echt voor elkaar betekenen en hoe ze zichzelf kan zijn. Zo zijn er volgens mij al hopen boeken geschreven en vroeger heb ik er ook al veel gelezen. Je weet dat het goedkomt, maar er is toch altijd dat gevoel van ‘Oh nee’.

Daar was het mij bij dit boek dus ook niet om te doen. Wat Leopold Blue echt interessant maakt is de setting die een bijzondere sfeer creëert. Het verhaal speelt zich af in Zuid-Afrika in het begin van de jaren ’90. Er is een nieuwe ziekte, aids, die voor onrust zorgt en dat niet alleen, want ook het einde van de apartheid maakt mensen onzeker over hoe ze met elkaar moeten omgaan. Meg heeft blanke ouders en bovendien is haar moeder nog eens een Engelse, waardoor ze het op school soms zwaar te verduren krijgt, ook door het toedoen van leerkrachten. Als je dit boek leest kom je direct en indirect zoveel te weten over hoe het er daar aan toe ging. Ik merkte ook duidelijk dat ik een zeer Westerse instelling had en dan ook vaak ‘onze’ kant koos, zonder me eigenlijk te realiseren hoe de mensen van daar erover denken. Simon, bijvoorbeeld, de slimste jongen van het dorp, vervreemdt van zijn moeder nadat hij een beurs heeft gewonnen om naar Europa te gaan. Zijn moeder ziet hem in een keer als een blanke en behandelt hem daarom ook anders. Dit boek toont aan dat veranderingen op papier een stuk simpeler lijken dan ze in werkelijkheid zijn.

Een mooi boek dat je volledig meeneemt naar de broeierige sfeer van Zuid-Afrika, begin jaren ’90.

Eindoordeel: 4/5

Advertenties

Lilly Marlene – Anne Voorhoeve

Titel: Lilly Marlene
Auteur: Anne C. Voorhoeve
Eerste uitgave: 2012 (Callenbach)
Vertaald uit het Duits

Lilly heeft haar rugzak gepakt. Na de dood van haar moeder heeft ze niemand meer in Hamburg om voor te blijven. Tante Lena is het doel, de enige familie die ze nog heeft. Maar in de DDR stuit ze op een groot familiegeheim…

Mijn mening:

Afgelopen twee weken verbleef ik in het Zwitserse St. Moritz en wat is er beter dan een Duits boek lezen in Duitstalig gebied? Daarom greep ik meteen terug naar Anne Voorhoeve, waarvan ik al eerder Liverpool Street las, wat tot mijn favoriete jeugdboeken behoort. Dit keer las ik Lilly unter den Linden of in het Nederlands Lilly Marlene. Net zoals het eerder genoemde boek gaat het om een historische familieroman en dat kan mij altijd bekoren.

Wat heb ik genoten van dit boek! Het verhaal wordt verteld vanuit het standpunt van Lilly wanneer ze al volwassen is en op een feestje aan een onbekende haar de geschiedenis van haar familie uiteenzet. Het begint bij de dood van haar moeder en eindigt bij de Wende, wanneer de DDR en de BRD weer één worden. Ik had verwacht dat het verhaal meteen over haar verhuis – of misschien is vlucht gepaster – naar de DDR zou gaan, maar dit boek is veel meer dan een aaneenschakeling van gebeurtenissen en geschiedenisweetjes. Net zoals in Liverpool Street gaat het erover waar je thuis hoort, wie je familie is, ondanks tegenstrijdige ideologieën. Het verhaal gaat langzaam vooruit, maar op emotioneel vlak gebeurt er een heleboel en dat maakt van Lilly unter den Linden een knap jeugdboek.

Ook op vlak van geschiedenis vond ik dit een interessant verhaal. Hoewel ik het meeste wel al wist van lessen in de middelbare school, geeft Lilly unter den Linden een interessante kijk op de verschillen tussen de DDR en het Westen. Zo werd ik me er opeens helemaal van bewust dat het een enorme luxe is dat wij hier beschikken over exotische groenten en fruit, terwijl dat helemaal zo evident niet is.

Ik moet wel zeggen dat ik de Lilly als dertienjarige niet helemaal kon identificeren met Lilly als twintiger. Waar ze zo open lijkt als ze nog klein is, is ze tien jaar later vrij schuchter en teruggetrokken. Natuurlijk veranderen mensen en als ik me in een omgeving vol onbekenden begeef ben ik meestal ook iets verlegener dan als ik al wat mensen ken, maar ik kon de twee beelden gewoon niet tot één plaatje omvormen. Gelukkig maakt de prachtige schrijfstijl en het sterke verhaal dit volledig goed.

Lilly unter den Linden of Lilly Marlene is echt een geweldig boek dat geschiedenis met een sterke psychologische uitwerking combineert. Voor mij graag meer van dit soort jeugdboeken!

Eindoordeel: 4.5/5

 

Lobsters – Tom Ellen & Lucy Ivison

Titel: Lobsters: Een extreem akward liefdesverhaal (met happy ending)
Auteurs: Tom Ellen & Lucy Ivison
Eerste publicatie: 2015 – Blossom Books
Vertaald uit het Engels door Astrid Staartjes

Op de achterflap:
Hannah en Sam kennen elkaar niet, maar hebben allebei dezelfde missie: niet als maagd naar de universiteit gaan. Niet dat ze nou per se op zoek zijn hun lobster, nee, seks is gewoon iets wat ze een keer gedaan moeten hebben zodat ze verder kunnen met hun leven. Ze hebben hiervoor nog precies één zomer. Maar in plaats van een onvergetelijke vakantie vol jaloersmakende romantiek en stomende seksmarathons, gaat het er tijdens de zomer van zowel Hannah als Sam nogal awkward aan toe.

De nutteloze maar goedbedoelde raad van vrienden en gênante dates helpen ook niet echt tegen hun diepgewortelde angst om voor altijd seksloos door het leven te gaan. Gelukkig helpt het lot een handje om hen bij elkaar te brengen. Nu moeten ze alleen nog in zichzelf én in happy endings leren vertrouwen.

Mijn mening

De afgelopen tijd had ik last van een leesdipje en in de boeken waarin ik begonnen was geraakte ik maar niet verder. Gelukkig nam ik Lobsters mee op vakantie en dat was de perfecte keuze, want dit boek lees je in geen tijd uit!

Het eerste waaraan ik aan dacht toen ik Lobsters las, was waarschijnlijk die keer dat ik in een gastgezin in Engeland verbleef en ik me samen met de twee dochters achter het gordijn verschool om de overbuurjongens te bestuderen. Ik weet niet of er een correlatie is tussen Engelse meisjes en jongensgekte of dat het maar zo lijkt, maar ook Lobsters past volledig binnen dit plaatje.

Het is een heel vermakelijk boek waarbij je al van de eerste bladzijde weet dat het goed zal komen (en dit is geen spoiler, want het staat op de kaft), maar waarbij eerst de nodige hindernissen en misverstanden overwonnen moeten worden. Sam en Hannah zijn allebei leuke personage en lijken heel erg op elkaar omdat ze allebei erg onzeker zijn en door hun vrienden gepusht worden om dingen te doen of zeggen waar ze niet helemaal achter staan. Geleidelijk aan laten ze dit lossen en leren ze om zelf beslissingen te nemen en daardoor elkaar te vinden.

Dat het ontspannend is, is volgens mij het belangrijkste kenmerk van dit boek. Verwacht geen grote levenswijsheden of een schitterende schrijfstijl, maar laat je gewoon meeslepen.

Leuk weetje: Nadat ik door het boek heengeracet was heeft ook mijn broer het in één dag uitgelezen!

Eindoordeel: 3.5 /5

Las jij Lobsters? Is het volgens jou de hype waard?

All the Bright Places – Jennifer Niven

All the Bright PlacesTitel: All the Bright Places
Auteur: Jennifer Niven
Eerste uitgave: 2015
Dit boek is ook vertaald naar het Nederlands met als titel Waar het licht is.

Theodore Finch is fascinated by death, and he constantly thinks of ways he might kill himself. But each time, something good, no matter how small, stops him.
Violet Markey lives for the future, counting the days until graduation, when she can escape her Indiana town and her aching grief in the wake of her sister’s recent death.
When Finch and Violet meet on the ledge of the bell tower at school, it’s unclear who saves whom. And when they pair up on a project to discover the ‘natural wonders’ of their state, both Finch and Violet make more important discoveries: It’s only with Violet that Finch can be himself – a weird, funny, live-out-loud guy who’s not such a freak after all. And it’s only with Finch that Violet can forget to count away the days and start living them. But as Violet’s world grows, Finch’s begins to shrink.

Mijn mening:

Gedurende 2015 heb ik dit boek al een heleboel keren zien opduiken. Enerzijds had ik heel veel zin om het te lezen, want de cover sprak me aan en het verhaal leek ook boeiend te zijn, maar anderzijds vreesde ik voor zielige hoofdpersonages. Zo van die mensen die schreeuwen: ‘Kijk eens wat voor vreselijk leven ik heb!’ Uiteindelijk heb ik het er toch op gewaagd, want vaak zijn de mooiste boeken degenen waar je het niet van verwacht.

Dat laatste was inderdaad ook het geval. All the Bright Places is zo één van die boeken die je eraan herinnert waarom je nu weer zo graag leest. Helemaal opgaan in een andere wereld en er daarna  terug uitkomen met heel wat extra wijsheid en een book hangover. Finch is helemaal geen zielig personage, in tegendeel, al vanaf de eerste bladzijde komt hij over als een hele stoere jongen, die onder de oppervlakte heel wat problemen verbergt. Violets wereld lijkt daarentegen heel wat meer op de wereld die ik gewoon ben, maar door het overlijden van haar zus is ze helemaal van slag.

Ik vond het heel boeiend om te lezen hoe de beide jongeren elkaars leven beïnvloeden. De ontwikkeling die ze beiden doormaken is ook erg realistisch, want soms kan een schoolproject al genoeg zijn om elkaar beter te leren kennen. Hierdoor maak je ook kennis met een heel andere wereld. Ik kon bijvoorbeeld niet begrijpen dat er ouders zijn zoals die van Finch, die niets om hun kinderen lijken te geven en hen dan ook niet missen als ze een paar dagen niet meer thuiskomen. Dat stond sterk in contrast met de ouders van Violet, die ondanks hun verdriet erg hun best doen voor hun dochter.

Over het einde van het boek kan ik niets verklappen, maar ik had het eerlijk gezegd niet zien aankomen. Nee, dat klopt niet helemaal: ik bleef in mijn hoofd geloven dat het anders zou eindigen. Ook op dat vlak vind ik het boek enorm realistisch en drukt het je ook met je neus op de feiten.

Voor wie nog langer twijfelt: aarzel niet en lees All the Bright Places! Dit boek neemt je vast en laat je niet meer los.

Eindoordeel: 5/5

Schijnbewegingen – Floortje Zwigtman

Titel: Schijnbewegingen (Een groene bloem #1)
Auteur: Floortje Zwigtman
Eerste uitgave: 2005

1894. Adrian Mayfield is zestien jaar en ontevreden met zijn leven en zijn suffe baantje bij Victor Procopius’ Herenmodepaleis. Waneer hij op straat komt te staan, begint hij aan een zwerftocht door Londen, op zoek naar zijn dromen, de Grote Liefde en het Grote Geld. Maar dat valt nog niet mee als je voor een penny geboren bent en ook nog eens op mannen valt. Aan alle dromen blijkt een prijskaartje te hangen, maar soms is de prijs wel erg hoog…

Mijn mening:

Een heel aantal jaren geleden heb ik Schijnbewegingen al eens gelezen, maar erg veel kan ik me er niet van herinneren en ik weet ook niet of ik de andere delen van de trilogie toen ook gelezen heb. Ik denk dat een goede samenvatting van mijn leeservaring zou zijn dat ik er nog wat te jong voor was en het dus ook niet helemaal kon appreciëren.

Ik kan nu gerust zeggen dat Schijnbewegingen echt een enorm goed boek is.  Het heeft alle ingrediënten die mijn hart kunnen bekoren: Victoriaans Londen, ingewikkelde liefdesverhoudingen en nog een hele hoop andere problemen die voornamelijk met armoede en homoseksualiteit te maken hebben. Dit boek geeft echt een interessante kijk op hoe homomannen vroeger (en misschien nu ook nog) leefden en hoe ze dat ‘tweede leven’ verborgen hielden. Bovendien wordt er een originele draai aan gegeven door een aantal bekende kunstenaars en auteurs bij te betrekken, zoals bijvoorbeeld Oscar Wilde.

Ik vond Adrian echt een interessant personage en snapte hem helemaal. Hij is arm en hij wilt uit die situatie verlost geraken, maar hoe ver wil hij daarvoor gaan? Hij geraakt verwikkeld in heel wat smerige zaakjes waar smeergeld zowat altijd mee gemoeid is en waardoor het op een bepaald moment erg spannend wordt. Het is duidelijk dat hier in het volgende boek nog veel mee kan gespeeld worden en ik ben er dan ook enorm benieuwd naar.

Een goed boek zou natuurlijk niet zomaar een goed boek zijn als het niet goed geschreven was. Het is echt heerlijk om nog eens een boek van eigen bodem te lezen dat zó mooi is, zowel op het gebied van stijl als inhoud!

Eindoordeel: 5/5

Onlangs verscheen de hele trilogie in omnibus bij De Fontijn onder de naam Een Groene Bloem.

Heb jij al boeken uit deze reeks gelezen? Wat vond je ervan?