The Remains of the Day – Kazuo Ishiguro

Titel: The Remains of the Day
Auteur: Kazuo Ishiguro
Eerste uitgave: 1989 (Faber and Faber)
Ook vertaald naar het Nederlands onder de titel De rest van de dag.

In 1956, Stevens, a long-serving butler at Darlington Hall, decides to take a motoring trip through the West Country. The six-day excursion becomes a journey into the past of Stevens and England, a past that takes in fascism, two world wars, and an unrealised love between the butler and his housekeeper. Ishiguro’s dazzling novel is a sad and humorous love story, a meditation on the condition of modern man, and an elegy for England at a time of acute change.

Mijn mening:

Mijn eerste kennismaking met Ishiguro was in een seminarie Engelse literatuur, waarvoor ik Never Let me Go las. Dit was één van de weinige boeken die ik voor school gelezen heb waarvan ik ook kan zeggen dat ik er echt van genoten heb. Daarom was het hoog tijd om ook The Remains of the Day te lezen, dat zelfs de Booker prijs gewonnen heeft. Bovendien was het kopen van dit boek al een waar plezier. In de grootste Waterstones winkel, gelegen in de buurt van Piccadilly Circus (met 5 verdiepingen!), ging een verkoopster voor mij op ‘book hunt’ om tien minuten later met een rood hoofd triomfantelijk het boek tevoorschijn te halen. Ondertussen had ik al een leuk gesprekje gehad met een andere verkoper (en nog een extra boek toegevoegd aan mijn stapel) en was mijn enthousiasme om te lezen dus al goed aangewakkerd.

Als ik me Darlington Hall voorstel, dan denk ik aan Langley Hall, waar ik deze zomer als leerkracht werkte.

Als ik me Darlington Hall voorstel, dan denk ik aan Langley Hall, waar ik deze zomer als leerkracht werkte.

Gelukkig was mijn enthousiasme niet voor niets, want dit boek is absoluut een topper! Ik ben een enorme fan van Dowton Abbey en de setting deed me erg aan dit boek denken. Er gebeurt eigenlijk heel weing: de butler van Darlington Hall reflecteert over wat een goede butler kenmerkt. Daarbij gaat hij terug in het verleden en analyseert hoe zijn gedrag ‘gebeurtenissen van belangrijke aard’ beïnvloed hebben. Als lezer merk je al gauw dat de butler, Mr Stevens, zich volledig aan zijn beroep gewijd heeft en daarbij zijn eigen voorkeuren en meningen naar de achtergrond geschoven heeft. Dit beïnvloedt ook zijn relatie met Miss Kenton, de huishoudster, en dit is misschien wel de echte focus van het boek, hoewel Mr Stevens anders doet uitschijnen. Hierdoor werd echt duidelijk hoeveel inzicht Ishiguro heeft in de menselijke geest. Als lezer kan je je volledig inleven in Mr Stevens’ gedachten, ook al denk je er zelf helemaal anders over.

Daarnaast is dit boek ook ongelofelijk goed geschreven. Elke scène glijdt vlotjes over in de andere en alle personages hebben hun eigen stem die perfect bij hen past. Soms las ik zelfs stukjes luidop voor aan mezelf; gewoon omdat het zo goed klonk.

Na deze met lof overladen recensie kan ik dus wel stellen dat dit één van mijn favoriete boeken is en waarschijnlijk ook het beste boek dat ik dit jaar al gelezen heb. Voor iedereen die op zoek is naar een mooi stukje literatuur van een hedendaagse auteur: The Remains of the Day, of liever Darlington Hall is het adres!

Eindoordeel: 5/5

Lilly Marlene – Anne Voorhoeve

Titel: Lilly Marlene
Auteur: Anne C. Voorhoeve
Eerste uitgave: 2012 (Callenbach)
Vertaald uit het Duits

Lilly heeft haar rugzak gepakt. Na de dood van haar moeder heeft ze niemand meer in Hamburg om voor te blijven. Tante Lena is het doel, de enige familie die ze nog heeft. Maar in de DDR stuit ze op een groot familiegeheim…

Mijn mening:

Afgelopen twee weken verbleef ik in het Zwitserse St. Moritz en wat is er beter dan een Duits boek lezen in Duitstalig gebied? Daarom greep ik meteen terug naar Anne Voorhoeve, waarvan ik al eerder Liverpool Street las, wat tot mijn favoriete jeugdboeken behoort. Dit keer las ik Lilly unter den Linden of in het Nederlands Lilly Marlene. Net zoals het eerder genoemde boek gaat het om een historische familieroman en dat kan mij altijd bekoren.

Wat heb ik genoten van dit boek! Het verhaal wordt verteld vanuit het standpunt van Lilly wanneer ze al volwassen is en op een feestje aan een onbekende haar de geschiedenis van haar familie uiteenzet. Het begint bij de dood van haar moeder en eindigt bij de Wende, wanneer de DDR en de BRD weer één worden. Ik had verwacht dat het verhaal meteen over haar verhuis – of misschien is vlucht gepaster – naar de DDR zou gaan, maar dit boek is veel meer dan een aaneenschakeling van gebeurtenissen en geschiedenisweetjes. Net zoals in Liverpool Street gaat het erover waar je thuis hoort, wie je familie is, ondanks tegenstrijdige ideologieën. Het verhaal gaat langzaam vooruit, maar op emotioneel vlak gebeurt er een heleboel en dat maakt van Lilly unter den Linden een knap jeugdboek.

Ook op vlak van geschiedenis vond ik dit een interessant verhaal. Hoewel ik het meeste wel al wist van lessen in de middelbare school, geeft Lilly unter den Linden een interessante kijk op de verschillen tussen de DDR en het Westen. Zo werd ik me er opeens helemaal van bewust dat het een enorme luxe is dat wij hier beschikken over exotische groenten en fruit, terwijl dat helemaal zo evident niet is.

Ik moet wel zeggen dat ik de Lilly als dertienjarige niet helemaal kon identificeren met Lilly als twintiger. Waar ze zo open lijkt als ze nog klein is, is ze tien jaar later vrij schuchter en teruggetrokken. Natuurlijk veranderen mensen en als ik me in een omgeving vol onbekenden begeef ben ik meestal ook iets verlegener dan als ik al wat mensen ken, maar ik kon de twee beelden gewoon niet tot één plaatje omvormen. Gelukkig maakt de prachtige schrijfstijl en het sterke verhaal dit volledig goed.

Lilly unter den Linden of Lilly Marlene is echt een geweldig boek dat geschiedenis met een sterke psychologische uitwerking combineert. Voor mij graag meer van dit soort jeugdboeken!

Eindoordeel: 4.5/5

 

Schijnbewegingen – Floortje Zwigtman

Titel: Schijnbewegingen (Een groene bloem #1)
Auteur: Floortje Zwigtman
Eerste uitgave: 2005

1894. Adrian Mayfield is zestien jaar en ontevreden met zijn leven en zijn suffe baantje bij Victor Procopius’ Herenmodepaleis. Waneer hij op straat komt te staan, begint hij aan een zwerftocht door Londen, op zoek naar zijn dromen, de Grote Liefde en het Grote Geld. Maar dat valt nog niet mee als je voor een penny geboren bent en ook nog eens op mannen valt. Aan alle dromen blijkt een prijskaartje te hangen, maar soms is de prijs wel erg hoog…

Mijn mening:

Een heel aantal jaren geleden heb ik Schijnbewegingen al eens gelezen, maar erg veel kan ik me er niet van herinneren en ik weet ook niet of ik de andere delen van de trilogie toen ook gelezen heb. Ik denk dat een goede samenvatting van mijn leeservaring zou zijn dat ik er nog wat te jong voor was en het dus ook niet helemaal kon appreciëren.

Ik kan nu gerust zeggen dat Schijnbewegingen echt een enorm goed boek is.  Het heeft alle ingrediënten die mijn hart kunnen bekoren: Victoriaans Londen, ingewikkelde liefdesverhoudingen en nog een hele hoop andere problemen die voornamelijk met armoede en homoseksualiteit te maken hebben. Dit boek geeft echt een interessante kijk op hoe homomannen vroeger (en misschien nu ook nog) leefden en hoe ze dat ‘tweede leven’ verborgen hielden. Bovendien wordt er een originele draai aan gegeven door een aantal bekende kunstenaars en auteurs bij te betrekken, zoals bijvoorbeeld Oscar Wilde.

Ik vond Adrian echt een interessant personage en snapte hem helemaal. Hij is arm en hij wilt uit die situatie verlost geraken, maar hoe ver wil hij daarvoor gaan? Hij geraakt verwikkeld in heel wat smerige zaakjes waar smeergeld zowat altijd mee gemoeid is en waardoor het op een bepaald moment erg spannend wordt. Het is duidelijk dat hier in het volgende boek nog veel mee kan gespeeld worden en ik ben er dan ook enorm benieuwd naar.

Een goed boek zou natuurlijk niet zomaar een goed boek zijn als het niet goed geschreven was. Het is echt heerlijk om nog eens een boek van eigen bodem te lezen dat zó mooi is, zowel op het gebied van stijl als inhoud!

Eindoordeel: 5/5

Onlangs verscheen de hele trilogie in omnibus bij De Fontijn onder de naam Een Groene Bloem.

Heb jij al boeken uit deze reeks gelezen? Wat vond je ervan?

Farewell to the East End – Jennifer Worth

Titel: Farewell to the East End (Call the Midwife #3)
Auteur: Jennifer Worth
Eerste uitgave: 2009
Voorlopig (nog) geen Nederlandse vertaling beschikbaar.

This final book in Jennifer Worth’s memories of her time as a midwife in London’s East end brings her story full circle. As always there are heartbreaking stories such as the family devastated by tuberculosis and a ship’s woman who ‘serviced’ the entire crew, as well as plenty of humour and warmth such as the tale of Megan’mave, two women who shared the same husband! Other stories cover backstreet abortions, the changing life of the docklands, infanticide, as well as the lives of the inhabitants of Nonnatus House. We discover what happens with the gauche debutant Chummy and her equally gauche policeman; will Sister Monica Joan continue her life of crime?; will Sister Evangelina ever crack a smile? And what of Jennifer herself? The book not only details the final years of the tenements that but also of Jennifer’s journey as she moves on from the close community of nuns, finds love, and the woman who has been a midwife to so many others finally becomes a mother herself.

Mijn mening:

Een tijd geleden las ik al Call the Midwife en ik was erg onder de indruk van de verhalen die daarin stonden, dus daarom besloot ik ook dit deel te lezen.Het bevat nog meer waargebeurde verhalen over het werk van vroedvrouwen in de arme wijken van Londen in de jaren ’50.

Hoewel dit boek qua stijl en inhoud gelijkaardig is aan het eerste deel, was het toch een heel andere leeservaring. De verhalen waren in Farewell to the East End vaak een stuk zwaarder en kenden meestal geen goed einde. Het verhaal over het meisje dat volledig onvoorbereid een drieling kreeg is daar een goede illustratie van. Jennifer Worth vertelt hoe ze betwijfelde of de moeder de kinderen zou kunnen houden, aangezien ze geen man of job had en in een krot woonde. Zulke situaties zijn erg aangrijpend en nu bijna niet meer voor te stellen. Het viel me dan ook op dat dezelfde verhalen in de televisieserie erg geromantiseerd zijn. Hoe wanhopig de situatie ook is, daar loopt het altijd goed af, terwijl de vroedvrouwen vaak niet wisten hoe het verder ging met hun patiënten.

Het enige minpuntje, als het er al een is, is vind ik de schrijfstijl. Vaak komen bepaalde zinnetjes een paar paragrafen verder bijna woordelijk terug en behalve het feit dat deze herhaling onnodig is, vind ik dat niet erg elegant. Ik weet ook wel dat dit boek niet streeft naar literaire perfectie, maar als literatuurstudent merk ik wel dat ik ondertussen al wat kritischer ben geworden over stijl.

Farewell to the East End leest echt als een trein en zuigt je volledig mee in de wereld van de vroedvrouwen en de zusters van het klooster in Poplar. Het toont nog maar eens wat voor belangrijk werk deze mensen deden en nog steeds doen. Een aanrader voor mensen die van waargebeurde verhalen houden!

Eindoordeel: 4/5

Lees jij de Call the Midwife boeken of kijk je naar de serie? Hoe belangrijk vind jij de schrijfstijl van een auteur? 

The Madness – Alison Rattle

Titel: The Madness
Auteur: Alison Rattle
Eerste uitgave: 2014 (Hot Key Books)

Op de achterflap:
Somersetshire, 1868
Marnie leads a lonely existence in a seaside village famed for its ‘sea-cures’. Visitors flock from London every summer, but the ladies in their fancy clothes are like foreign creatures to Marnie. When she meets Noah she can see a future for herself for the first time. A future where she is no longer an outcast; a future of love and happiness. But Noah doesn’t share Marnie’s vision. Het thinks they’re simply having fun. Marnie has to make him understand that they are meant to be together; she has to make him see the thruth… no matter what it takes.

Mijn mening:

Dit boek sprak me vooral aan door z’n mooie kaft. Ik hou van romans met een Victoriaanse setting en de pier op de voorkant deed me meteen aan Brighton denken. Over de badgewoontes van de rijke Victorianen had ik nog nooit gelezen, dus dit leek me het ideale boek!

Over het baden zelf, kom je eigenlijk niet zo heel veel te weten. Je volgt Marnie en ziet hoe ze geleidelijk aan geobsedeerd geraakt door een rijke jongen, Noah de Clevedon. Ze ontmoeten elkaar op het strand wanneer zijn moeder gaat baden. Hij heeft echter heel andere bedoelingen en ziet de ontmoetingen met Marnie als een goede voorbereiding op zijn latere huwelijksleven. Dit kom je te weten aan de hand van passages uit zijn dagboek.

Hoewel ik vond dat het verhaal een leuke insteek had, kon ik me toch niet echt identificeren met de personages. Marnie was volgens mij veel te naïef  en Noah werd afgeschilderd als de perfecte jongen, maar eigenlijk maakte hij gewoon misbruik van Marnies goedgelovigheid en hij kwam er steeds mee weg.

Ik was benieuwd hoe het nu zou aflopen voor Marnie, die op het einde van het boek nog maar aan één persoon kan denken. Hierdoor werd de aandacht afgeleid van allerlei mogelijke nevenverhaallijnen en dat vond ik jammer. Ook het einde stelde me een beetje teleur door de makkelijkste oplossing te kiezen en er een halfslachtig happy-end van te maken.

Niettegenstaande de bovengenoemde bedenkingen, heb ik toch van dit boek genoten. De kustsetting is heerlijk en het is ook interessant om te lezen over de heel verschillende levens van Noah en Marnie en hoe zij hierdoor elk een andere visie op de situatie hebben.

De voorkant van het boek belooft veel, maar slaagt er toch niet in om los te breken van de stereotypes. Toch is het een aangenaam boek voor iedereen die van historische fictie houdt!

Eindoordeel: 3.5/5