Drie vrienden, een huis (en een klusjesman) – Astrid Harrewijn

25687_563b615d58bee_25687Drie vrienden, een huis (en een klusjesman) vertelt het verhaal van Noor, die als conservator bij het Van Gogh Museum mag gaan werken. Dat betekent dat ze haar vriend tijdens de week in Maastricht achterlaat en in een kamer ter grootte van een doos woont en dit tot grote onvrede van haar vriend en moeder. Gelukkig duikt haar levenslustige zus ook in Amsterdam op en komt ze terug in contact met haar oude studievriend Joost. Samen trekken ze in in een verwaarloosd pand aan de Herengracht en delen ze alles in hun leven, behalve wat er op het werk gebeurt. Door enkele toevallige gebeurtenissen komt Noor een groot geheim uit de kunstwereld op het spoor, maar ze kan er met niemand over praten…

Ik had nog nooit eerder een boek van Astrid Harrewijn gelezen, maar toen ik zag dat het over het Van Gogh museum en Amsterdam zou gaan was ik meteen verkocht! Noor is een sympathiek personage en je leeft echt enorm met haar mee. Ze heeft een keer geluk in haar leven, maar dat wordt door de mensen die het dichtst bij haar staan juist niet geapprecieerd. Gelukkig werkt de energie die haar zus meebrengt onmiddellijk en dit zorgt ervoor dat ook Noor uit haar schelp komt en eens echt van het leven wilt genieten en in een heel avontuur verwikkeld geraakt.

Het verhaal zat knap in elkaar en hoewel het niet reuze spannend is, had ik wel steeds zin om verder te lezen en om te zien hoe het met Noor ging. De knappe Fransman en het mysterieuze schilderij droegen daar zeker aan bij. Bovendien was het duidelijk dat de auteur haar opzoekwerk gedaan had waardoor de lezer tussendoor voorzien werd van enkele interessante feiten over Vincent Van Gogh en zijn schilderijen.

Drie vrienden, een huis (en een klusjesman) is vooral een erg ontspannend en meeslepend boek, dat ik in één ruk uitlas en het was dan ook spijtig om afscheid te nemen van de personages. Gelukkig wordt er aan een vervolg gewerkt!

Mijn oordeel: 4/5

Bedankt Uitgeverij Boekerij voor het bezorgen van een exemplaar.

Als sterren aan de hemel staan – Mhairi McFarlane

Titel: Als sterren aan de hemel staan
Auteur: Mhairi McFarlane
Eerste uitgave: 2015 (De Boekerij)
Vertaald uit het Engels door Inger Limburg

Rachel en Ben. Ben en Rachel. Jarenlang konden ze ­samen alles aan: ze waren beste vrienden, geliefden en ­partners in crime. Tot alles fout ging. Nu hebben ze ­elkaar al tien jaar niet meer gesproken. Maar dan lopen ze elkaar op een regenachtige dag toevallig weer tegen het lijf en het lijkt direct alsof die tien jaren eigenlijk maar tien minuten waren.
Er is veel veranderd: ze zijn afgestudeerd, hebben carrière ­gemaakt en Ben is getrouwd, maar de klik tussen hen is er nog steeds. Durft Rachel zich weer vol overgave in deze vriendschap te ­storten? Haar hart doet nog pijn van de vorige keer…

Mijn mening

Volgens mij had ik dit jaar nog geen enkele chicklit gelezen en met de vakantie in aantocht en de nodige frustraties door examens, was er dan ook geen beter moment om Als sterren aan de hemel staan te lezen. Dit boek is echt als een straaltje zonneschijn na een dag vol regen!

Je weet natuurlijk al van het begin dat Ben en Rachel gaan samenkomen, maar oh, wat is het moeilijk! Ze kennen elkaar van de universiteit, maar toen was Rachel al bezet en als ze elkaar opnieuw tegenkomen is Ben getrouwd en heeft Rachel juist een einde gemaakt aan een dertien jaar durende relatie. Bovendien werkt ze als misdaadverslaggeefster bij de rechtbank en ook daar heerste de nodige concurrentie…

Rachel vind ik echt een heerlijk personage. Ze probeert bij iedereen op een goed blaadje te staan en geeft ook de indruk van alles op een rijtje te hebben, maar niets is minder waar. Ik herkende heel erg de manier hoe sommige vrienden (en haar ouders) over haar denken en bovenal de adviezen die ze geven, die eigenlijk volledig tegen wat ze wilt ingaan.

Het boek leest vooral heerlijk weg en is ook grappig. Zeker in één van de laatste hoofdstukken was ik volledig in maling genomen, samen met Rachel. Ik dacht echt: “zie je wel, ik had het juist geraden”, maar nee, ik was er lekker ingetrapt.

Als je dus eens lekker wilt ontspannen en je even wilt verdiepen in de liefdesperikelen van een ander, lees dan zeker Als sterren aan de hemel staan.

Eindoordeel: 4/5

Wat zijn jouw favoriete boeken voor de zomermaanden of tijdens stressvolle momenten?

De bed & breakfast in Rose Harbor

Titel: De bed & breakfast in Rose Harbor
Auteur: Debbie Macomber
Uitgeverij: De Boekerij
Jaar: 2012

Korte inhoud van de uitgeverij
Jo Marie Rose heeft haar man verloren. Op zoek naar rust en de mogelijkheid van een nieuwe start, vestigt ze zich in het kleine kustplaatsje Cedar Cove. Maar hoe begin je opnieuw na een gelukkig leven samen? Als Jo Marie een kleine bed & breakfast te koop ziet staan, beseft ze dat dit haar kans is.
Haar eerste gast is Joshua Weaver, die voor zijn zieke stiefvader komt zorgen. De twee mannen hebben het nooit goed met elkaar kunnen vinden, en Joshua heeft weinig hoop dat dat nog zal veranderen. Tot hij een oud-klasgenoot van zijn middelbare school tegenkomt, die hem doet inzien dat het nooit te laat is voor verzoening en vergeving.
De andere gast is Abby Kincaid, die naar haar geboorteplaats Cedar Cove is teruggekeerd voor de bruiloft van haar broer. De laatste keer dat ze er was is twintig jaar terug, en niet voor niets: het schilderachtige havenstadje herbergt voor haar vooral pijnlijke herinneringen. Door haar familie en oude bekenden weer te zien, begrijpt ze dat ze niet kan blijven weglopen voor het verleden als ze ooit verder wil komen.

Ik heb nooit eerder een boek van Debbie Macomber gelezen, maar dit was een aangename afwisseling op de boeken die ik gewoonlijk lees.

Wat mij vooral aantrok in dit boek was het stadje Cedar Cove. Ik hou van idyllische plaatsjes en huizen en die waren er ook aanwezig, hoewel ik er graag nog iets meer te weten over gekomen was.

De hoofdpersoon Jo Marie is een sympathiek personage, maar het lijkt me weinig realistisch dat ze zomaar een bed en breakfast overneemt en er totaal onvoorbereid in gaat werken.
Zo zijn er nog wel meer dingen. Het boek beslaat namelijk een tijdsperiode van enkele dagen en hierop maken de personages een verandering door die je niet voor mogelijk houdt. Op twee dagen worden Abby en Josh de twee meest gelukkige mensen op aarde en zijn hun problemen die al jaren aanslepen opgelost.

Daarnaast hebben ze ook een soort van communicatie met de doden. Dat vond ik nu juist niet in dit verhaal passen. Dat ze moed putten uit de gedachten aan hun dierbaren daar kan ik inkomen, maar dat die echt met hen beginnen spreken…

Toch weerhield dit er mijn niet van om het boek uit te lezen. Ik was erg nieuwsgierig naar hoe het zou aflopen met de stiefvader van Josh en wat nu dat geheim is van Abby. Dat laatste kom je vlug te weten, maar het is vooral interessant hoe ze haar probleem oplost.

Erg onvoorspelbaar is het boek niet, maar als je je eens heerlijk wilt ontspannen en genieten van andermans problemen, dan moet je zeker dit boek lezen!

3.5 op 5

De Franse tuinman

Titel: De Franse tuinman
Auteur: Santa Montefiore
Uitgeverij: Boekerij
ISBN: 978-90-225-5978-9
Jaar: 2008

Miranda Claybourne is pas verhuisd naar het Engelse platteland en heeft het er helemaal niet naar haar zin. Haar man werkt in de week in de City en als hij thuiskomt in het weekend is hij doodmoe en heeft hij geen oog voor haar of haar twee kinderen.
Op en dag staat Jean-Paul voor de deur. Hij is een knappe, Franse tuinman en zou graag bij Miranda komen werken. Miranda ontvangt hem met open armen en vanaf dat ogenblik begint ze zelf meer en meer plezier te ondervinden in het tuinieren.
Ze vindt ook het dagboek van de vorige eigenaresse, die er haar amoureuze verhouding met een geheimzinnige tuinman in beschrijft.
Na een tijdje lijkt het wel alsof het leven van Miranda en haar voorgangster, Ava Lightly, steeds meer gelijkenissen vertonen…

Ik las eerder al Fairfield Park van Santa Montefiore, dat me goed bevallen was. Ik begon dus met hoge verwachtingen aan dit boek, maar werd niet meteen tevreden gesteld. Dit kwam waarschijnlijk mede doordat ik weinig tijd had om te lezen.

Aan het begin vond ik Miranda geen sympathiek iemand. Ze was altijd maar aan het klagen over zichzelf en besteedde geen aandacht aan haar kinderen, terwijl ze een prachtig huis had en de dorpsgemeenschap haar warm onthaalde.
Na een tijdje veranderde dit en begon ik met haar mee te leven. Haar man David, die er in Londen een verhouding op nahield was gewoon verschrikkelijk.

Waar ik mij aan stoorde in dit boek was het pseudo-poëtische taalgebruik. Sommige auteurs kunnen prachtig goochelen met taal, maar Santa Montefiore (of de vertaalster) is daar geen voorbeeld van.  
Pogingen tot lyrische zinnen vond ik lachwekkend en overbodig. De tekst kon op sommige plaatsen echt wat minder opsmuk gebruiken. Een simpel verteld verhaal kan mij ook boeien. Een voorbeeld:

Het dappere roodborstje op mijn vensterbank.
Ochtendwandingetjes om het ijs in het vogelbadje te breken. (p. 165)

Zulke tekstjes staan er boven elk hoofdstuk. De onnozelste vond ik nog wel deze:

Een regenboog vergt zowel regen als zonneschijn. (p.145)

Toch vond ik dit een erg aangenaam boek, want het liefdesverhaal zat goed in elkaar en ik leefde mee met de personages.
Het einde vond ik ook leuk gevonden. Bij sommige gebeurtenissen stel je je wel vragen, maar het gaat hier vooral om de ontspanning, dus dat stoorde me niet echt.
Een aangenaam boek dus, als je tegen enkele halfslachtige pogingen tot dichten kan!

3.5 op 5