Chucks – Cornelia Travnicek

Titel: Chucks
Auteur: Cornelia Travnicek
Eerste uitgave: 2012
(Nog) geen Nederlandse vertaling beschikbaar.

Mae zog noch vor Kurzem als Punk durch die Straßen Wiens, lebte von Dosenbier und den Gesprächen mit ihrer Freundin über Metaphysik und Komplizierteres. Im AidsHilfe-Haus, wo sie eine Strafe wegen Körperverletzung abarbeiten muss, lernt sie Paul kennen und verliebt sich in ihn. Als bei ihm die Krankheit ausbricht, beginnt Mae gegen sein Verschwinden anzukämpfen: Sie sammelt seine Haare und Fußnägel wie Devotionalien und fängt zuletzt die Luft in seinem Krankenzimmer in einem Tupperdöschen ein. Chucks erzählt eine bezaubernde Geschichte vom Aufwachsen zwischen Liebe und Tod und ist von einem Ton durchdrungen, der mal humorvoll, mal aufwieglerisch laut, aber auch überaus zärtlich sein kann.

Mijn mening:

Zoals ik her en der al eens vermeld heb, bevind ik me op dit ogenblik in Wenen. Dat betekent natuurlijk ook dat ik omgeven word door Duitse boeken en toen ik hoorde over Chucks, dat zich afspeelt in Wenen, was ik meteen verkocht. Initieel dacht ik ook dat het een jongerenboek was, want de cover is een beetje YA-achtig, naar mijn mening. Dat bleek niet helemaal te kloppen, maar dat kon het leesgenot natuurlijk niet drukken.

In Chucks volg je Mae op verschillende tijdstippen in haar leven: als kind, wanneer haar broer ziek wordt, als tiener in de straten van Wenen en als volwassene die probeert terug op het rechte pad te geraken. Onaangekondigd springt het verhaal van het ene moment naar het andere en stukje bij beetje reconstrueer je het leven van Mae. Zelfs op het einde weet je niet alles, maar heb je wel een beeld van de situatie. Het is een verhaal over hoe het verlies van een dierbare families en personen kan verwoesten. Over de slechte invloed van een jonge vrouw op een tienermeisje. Over aids.

Het zijn best wel zware thema’s die aan bod komen, maar de schrijfstijl is prachtig en juist door het constante verspringen van de tijd wordt de zwaarte een beetje doorbroken. Het deed me ook inzien dat ik (en anderen) vaak snel zijn om te oordelen over mensen, zonder kennis van hun achtergrond.

Meer wil ik niet zeggen over dit boek, want het is echt aan de lezer om het zelf te ontdekken. Verwacht geen klassiek verhaal, waar alles tot in de puntjes uitgelegd wordt, maar eerder een beeld van Mae’s leven door haar eigen ogen.

Mijn oordeel: 4/5

Advertenties

De voorlezer – Bernhard Schlink

Titel: De voorlezer
Auteur: Bernhard Schlink
Eerste uitgave: 1995
Vertaald uit het Duits

Als de jonge scholier Michael de twintig jaar oudere tramconductrice Hanna ontmoet, is hij onmiddellijk verliefd op haar. Elke keer als ze elkaar in het geheim ontmoeten, vraagt zij of Michael haar wil voorlezen. Maar dan verdwijnt Hanna zomaar, zonder een bericht achter te laten. Als Michael volwassen is en een rechtzaak moet volgen voor zijn studie, ontdekt hij het geheim dat zijn grote liefde altijd verborgen wist te houden, het geheim dat haar uiteindelijk fataal zal worden. Door het ik-perspectief van de hoofdpersoon komt de spannende dramatiek van het verhaal heel dicht op de huid te zitten.

Mijn mening:

Tijdens het voorbereiden op mijn examen van Duitse taalkunde leek het me een goed idee om als ontspanning nog eens een Duits boek te lezen. Afgelopen zomer heb ik Der Vorleser gekocht en dit leek me het ideale moment. De verfilming heb ik al twee keer gezien en vond ik erg goed, dus ik was benieuwd naar het oorspronkelijke werk.

Het eerste wat me opviel aan dit boek is hoe gelijklopend het is met de film. Elke scène die in het boek voorkomt is ook zo verfilmd. Het enige verschil is dat de film in het Engels is (vreemd, want het speelt zich af in Duitsland) en dat je de gedachtegang van Michael minder goed kan volgen.

Het grote thema van het boek is natuurlijk wat Duitsland moet met de nazikwestie. Wat doe je met al die mensen die meewerkten aan de massavernietiging van de Joden? Hoe kan je daarna nog verder leven? Het interessante is dat Michael Hanna kende voor hij te weten kwam dat ze een oorlogsmisdadiger is. Dat toont ook maar weer dat iedereen mens is, wat hij (of zij) ook doet in zijn leven. Michael beoordeelt haar ook niet, maar denkt na over zijn eigen gedrag en van Hanna. Tijdens het proces heeft ze duidelijk moeite om zich aan de regels te houden en is ze verward. Gaandeweg ontdekt hij dat er een geheim is dan ze angstvallig verborgen houdt en waar ze zelfs een lange gevangenisstraf voor over heeft.

Ik ga niet verklappen wat het geheim precies is, ook al zullen de meesten onder jullie dat waarschijnlijk al weten. Ook dit vond ik een interessant thema en bewijst nog maar eens hoeveel dingen we als normaal beschouwen. Ik lees nu ook voor bij een familie waar thuis geen Nederlands gesproken wordt en ik merkte meteen hoeveel moeilijker het is voor die kinderen om het verhaal te volgen of zelf te lezen. Ook voor de ouders is voorlezen geen gemakkelijke opgave en ik merkte dat mijn idee van het voorlezen voor het slapengaan zeker niet overal gangbaar is. Terwijl ik De voorlezer las, moest ik daar natuurlijk ook aan denken.

Ik vond het een heel mooi boek dat aansluit bij de Duitse traditie om te schrijven over de problematiek van de nasleep van de Tweede Wereldoorlog. Het enige wat ik een beetje spijtig vond was dat de film geen andere blik worp op het boek en het lezen daarom minder interessant was dan ik verwacht had. Toch neemt dit niet weg dat dit een boek is dat ik aan iedereen aanraad en dat hopelijk ook aanzet tot (voor)lezen.

Eindoordeel: 4/5