Schijnbewegingen – Floortje Zwigtman

Titel: Schijnbewegingen (Een groene bloem #1)
Auteur: Floortje Zwigtman
Eerste uitgave: 2005

1894. Adrian Mayfield is zestien jaar en ontevreden met zijn leven en zijn suffe baantje bij Victor Procopius’ Herenmodepaleis. Waneer hij op straat komt te staan, begint hij aan een zwerftocht door Londen, op zoek naar zijn dromen, de Grote Liefde en het Grote Geld. Maar dat valt nog niet mee als je voor een penny geboren bent en ook nog eens op mannen valt. Aan alle dromen blijkt een prijskaartje te hangen, maar soms is de prijs wel erg hoog…

Mijn mening:

Een heel aantal jaren geleden heb ik Schijnbewegingen al eens gelezen, maar erg veel kan ik me er niet van herinneren en ik weet ook niet of ik de andere delen van de trilogie toen ook gelezen heb. Ik denk dat een goede samenvatting van mijn leeservaring zou zijn dat ik er nog wat te jong voor was en het dus ook niet helemaal kon appreciëren.

Ik kan nu gerust zeggen dat Schijnbewegingen echt een enorm goed boek is.  Het heeft alle ingrediënten die mijn hart kunnen bekoren: Victoriaans Londen, ingewikkelde liefdesverhoudingen en nog een hele hoop andere problemen die voornamelijk met armoede en homoseksualiteit te maken hebben. Dit boek geeft echt een interessante kijk op hoe homomannen vroeger (en misschien nu ook nog) leefden en hoe ze dat ‘tweede leven’ verborgen hielden. Bovendien wordt er een originele draai aan gegeven door een aantal bekende kunstenaars en auteurs bij te betrekken, zoals bijvoorbeeld Oscar Wilde.

Ik vond Adrian echt een interessant personage en snapte hem helemaal. Hij is arm en hij wilt uit die situatie verlost geraken, maar hoe ver wil hij daarvoor gaan? Hij geraakt verwikkeld in heel wat smerige zaakjes waar smeergeld zowat altijd mee gemoeid is en waardoor het op een bepaald moment erg spannend wordt. Het is duidelijk dat hier in het volgende boek nog veel mee kan gespeeld worden en ik ben er dan ook enorm benieuwd naar.

Een goed boek zou natuurlijk niet zomaar een goed boek zijn als het niet goed geschreven was. Het is echt heerlijk om nog eens een boek van eigen bodem te lezen dat zó mooi is, zowel op het gebied van stijl als inhoud!

Eindoordeel: 5/5

Onlangs verscheen de hele trilogie in omnibus bij De Fontijn onder de naam Een Groene Bloem.

Heb jij al boeken uit deze reeks gelezen? Wat vond je ervan?

Farewell to the East End – Jennifer Worth

Titel: Farewell to the East End (Call the Midwife #3)
Auteur: Jennifer Worth
Eerste uitgave: 2009
Voorlopig (nog) geen Nederlandse vertaling beschikbaar.

This final book in Jennifer Worth’s memories of her time as a midwife in London’s East end brings her story full circle. As always there are heartbreaking stories such as the family devastated by tuberculosis and a ship’s woman who ‘serviced’ the entire crew, as well as plenty of humour and warmth such as the tale of Megan’mave, two women who shared the same husband! Other stories cover backstreet abortions, the changing life of the docklands, infanticide, as well as the lives of the inhabitants of Nonnatus House. We discover what happens with the gauche debutant Chummy and her equally gauche policeman; will Sister Monica Joan continue her life of crime?; will Sister Evangelina ever crack a smile? And what of Jennifer herself? The book not only details the final years of the tenements that but also of Jennifer’s journey as she moves on from the close community of nuns, finds love, and the woman who has been a midwife to so many others finally becomes a mother herself.

Mijn mening:

Een tijd geleden las ik al Call the Midwife en ik was erg onder de indruk van de verhalen die daarin stonden, dus daarom besloot ik ook dit deel te lezen.Het bevat nog meer waargebeurde verhalen over het werk van vroedvrouwen in de arme wijken van Londen in de jaren ’50.

Hoewel dit boek qua stijl en inhoud gelijkaardig is aan het eerste deel, was het toch een heel andere leeservaring. De verhalen waren in Farewell to the East End vaak een stuk zwaarder en kenden meestal geen goed einde. Het verhaal over het meisje dat volledig onvoorbereid een drieling kreeg is daar een goede illustratie van. Jennifer Worth vertelt hoe ze betwijfelde of de moeder de kinderen zou kunnen houden, aangezien ze geen man of job had en in een krot woonde. Zulke situaties zijn erg aangrijpend en nu bijna niet meer voor te stellen. Het viel me dan ook op dat dezelfde verhalen in de televisieserie erg geromantiseerd zijn. Hoe wanhopig de situatie ook is, daar loopt het altijd goed af, terwijl de vroedvrouwen vaak niet wisten hoe het verder ging met hun patiënten.

Het enige minpuntje, als het er al een is, is vind ik de schrijfstijl. Vaak komen bepaalde zinnetjes een paar paragrafen verder bijna woordelijk terug en behalve het feit dat deze herhaling onnodig is, vind ik dat niet erg elegant. Ik weet ook wel dat dit boek niet streeft naar literaire perfectie, maar als literatuurstudent merk ik wel dat ik ondertussen al wat kritischer ben geworden over stijl.

Farewell to the East End leest echt als een trein en zuigt je volledig mee in de wereld van de vroedvrouwen en de zusters van het klooster in Poplar. Het toont nog maar eens wat voor belangrijk werk deze mensen deden en nog steeds doen. Een aanrader voor mensen die van waargebeurde verhalen houden!

Eindoordeel: 4/5

Lees jij de Call the Midwife boeken of kijk je naar de serie? Hoe belangrijk vind jij de schrijfstijl van een auteur? 

The Madness – Alison Rattle

Titel: The Madness
Auteur: Alison Rattle
Eerste uitgave: 2014 (Hot Key Books)

Op de achterflap:
Somersetshire, 1868
Marnie leads a lonely existence in a seaside village famed for its ‘sea-cures’. Visitors flock from London every summer, but the ladies in their fancy clothes are like foreign creatures to Marnie. When she meets Noah she can see a future for herself for the first time. A future where she is no longer an outcast; a future of love and happiness. But Noah doesn’t share Marnie’s vision. Het thinks they’re simply having fun. Marnie has to make him understand that they are meant to be together; she has to make him see the thruth… no matter what it takes.

Mijn mening:

Dit boek sprak me vooral aan door z’n mooie kaft. Ik hou van romans met een Victoriaanse setting en de pier op de voorkant deed me meteen aan Brighton denken. Over de badgewoontes van de rijke Victorianen had ik nog nooit gelezen, dus dit leek me het ideale boek!

Over het baden zelf, kom je eigenlijk niet zo heel veel te weten. Je volgt Marnie en ziet hoe ze geleidelijk aan geobsedeerd geraakt door een rijke jongen, Noah de Clevedon. Ze ontmoeten elkaar op het strand wanneer zijn moeder gaat baden. Hij heeft echter heel andere bedoelingen en ziet de ontmoetingen met Marnie als een goede voorbereiding op zijn latere huwelijksleven. Dit kom je te weten aan de hand van passages uit zijn dagboek.

Hoewel ik vond dat het verhaal een leuke insteek had, kon ik me toch niet echt identificeren met de personages. Marnie was volgens mij veel te naïef  en Noah werd afgeschilderd als de perfecte jongen, maar eigenlijk maakte hij gewoon misbruik van Marnies goedgelovigheid en hij kwam er steeds mee weg.

Ik was benieuwd hoe het nu zou aflopen voor Marnie, die op het einde van het boek nog maar aan één persoon kan denken. Hierdoor werd de aandacht afgeleid van allerlei mogelijke nevenverhaallijnen en dat vond ik jammer. Ook het einde stelde me een beetje teleur door de makkelijkste oplossing te kiezen en er een halfslachtig happy-end van te maken.

Niettegenstaande de bovengenoemde bedenkingen, heb ik toch van dit boek genoten. De kustsetting is heerlijk en het is ook interessant om te lezen over de heel verschillende levens van Noah en Marnie en hoe zij hierdoor elk een andere visie op de situatie hebben.

De voorkant van het boek belooft veel, maar slaagt er toch niet in om los te breken van de stereotypes. Toch is het een aangenaam boek voor iedereen die van historische fictie houdt!

Eindoordeel: 3.5/5

De Rozenoorlogen: Stormvogel – Conn Iggulden

Titel: De Rozenoorlogen: Stormvogel
Auteur: Conn Iggulden
Eerste uitgave: 2014 (Luitingh-Sijthoff)
Vertaald uit het Engels

De achterflap:
Koning Henry V – de Leeuw van Engeland – is allang dood. In 1437, na jaren van regentschap, is de vrome en zachtmoedige Henry VI volwassen en bestijgt hij de Engelse troon. Zijn kwakkelende gezondheid en zwakke geest maken van hem een slappe koning – Henry gaat ervan uit dat zijn vertrouwelingen, meesterspion Derry Brewer en William de la Pole, de Graaf van Suffolk, zijn koninkrijk bestieren.
Maar er zijn er, zoals Richard Plantagenet, de Graaf van York, die vinden dat Engeland geleid moet worden door een sterke vorst, wil het koninkrijk overleven. Terwijl Engelse gebiedsdelen in Frankrijk bedreigd worden en er thuis geruchten gaan over opstanden, groeit de angst dat Henry en zijn adviseurs het land naar de afgrond laten glijden. Als er een huwelijk wordt bekokstoofd tussen Henry en de jonge, adellijke Française Marguerite van Anjou, wordt die angst werkelijkheid.
Donkere wolken pakken zich samen boven Engeland als koning Henry en zijn volgelingen thuis en in het buitenland worden aangevallen. Wie of wat kan het koninkrijk nog redden voordat het te laat is?

Toen ik in een brochure zag dat het tweede deel in de Rozenoorlogen serie deze maand zou verschijnen, was ik meteen nieuwsgierig naar deze reeks. Aangezien ik het eerste boek, Stormvogel, nog niet gelezen had, leek het me goed om daarmee te beginnen. In het verleden heb ik al verschillende boeken van Philippa Gregory gelezen en ik verwachtte iets gelijkaardigs, maar dit boek is toch van een heel andere orde!

Conn Iggulden heeft een episch verhaal geschreven. Alle kantjes van de onrust in Engeland en Frankrijk die tot de Rozenoorlogen leidden, worden bekeken. Aan het begin moest ik enorm wennen aan de verspringende personages en vooral het grote aantal ervan. De meeste edelen werden zowel met hun naam als met het gebied dat ze bezaten aangesproken, dus het was een kwestie van de aandacht erbij te houden. Enerzijds vond ik het heel leuk dat ik als lezer zo’n brede kijk kreeg op de wereld, maar anderzijds is het ook wel wat gemakkelijker om te volgen als het aantal personages berperkter is.

Dit boek is vooral leuk als je van uitgebreidde gevechten houdt. Ikzelf heb het meer voor de intriges aan het hof dan voor de veldslagen, maar Iggulden weet alles geloofwaardig en spannend over te brengen. Het boek is voorzien van een kaart, dus je kan perfect volgen om welk stuk land er gevochten wordt. Er waren natuurlijk ook scènes die zich aan het hof afspeelden en de machtsspelletjes met slim taalgebruik vond ik het leukst om te lezen. Tegelijkertijd vroeg mijn taalkundig brein zich dan ook af hoe die mensen in het echt gesproken zouden hebben, want de taal is in tegenstelling tot het thema heel modern.

Het enige minpuntje aan dit boek vond ik dat het zo enorm lang is. Die vijfhonderd pagina’s hadden voor mij best wat ingekort mogen worden en de spanning werd vaak over vele hoofdstukken opgebouwd.
Achterin het boek zit er ook een uitgebreide historische verantwoording van de auteur en dat apprecieerde ik echt wel, want fantasie en realiteit lopen in dit boek enorm in elkaar over.

Wie van epische verhalen met grote conflicten en veel machtsspelletjes houdt zal zeker van Stormvogel genieten. Ik ben in elk geval benieuwd naar hoe het nu verder gaat met Engeland!

Eindoordeel: 4/5

De voorlezer – Bernhard Schlink

Titel: De voorlezer
Auteur: Bernhard Schlink
Eerste uitgave: 1995
Vertaald uit het Duits

Als de jonge scholier Michael de twintig jaar oudere tramconductrice Hanna ontmoet, is hij onmiddellijk verliefd op haar. Elke keer als ze elkaar in het geheim ontmoeten, vraagt zij of Michael haar wil voorlezen. Maar dan verdwijnt Hanna zomaar, zonder een bericht achter te laten. Als Michael volwassen is en een rechtzaak moet volgen voor zijn studie, ontdekt hij het geheim dat zijn grote liefde altijd verborgen wist te houden, het geheim dat haar uiteindelijk fataal zal worden. Door het ik-perspectief van de hoofdpersoon komt de spannende dramatiek van het verhaal heel dicht op de huid te zitten.

Mijn mening:

Tijdens het voorbereiden op mijn examen van Duitse taalkunde leek het me een goed idee om als ontspanning nog eens een Duits boek te lezen. Afgelopen zomer heb ik Der Vorleser gekocht en dit leek me het ideale moment. De verfilming heb ik al twee keer gezien en vond ik erg goed, dus ik was benieuwd naar het oorspronkelijke werk.

Het eerste wat me opviel aan dit boek is hoe gelijklopend het is met de film. Elke scène die in het boek voorkomt is ook zo verfilmd. Het enige verschil is dat de film in het Engels is (vreemd, want het speelt zich af in Duitsland) en dat je de gedachtegang van Michael minder goed kan volgen.

Het grote thema van het boek is natuurlijk wat Duitsland moet met de nazikwestie. Wat doe je met al die mensen die meewerkten aan de massavernietiging van de Joden? Hoe kan je daarna nog verder leven? Het interessante is dat Michael Hanna kende voor hij te weten kwam dat ze een oorlogsmisdadiger is. Dat toont ook maar weer dat iedereen mens is, wat hij (of zij) ook doet in zijn leven. Michael beoordeelt haar ook niet, maar denkt na over zijn eigen gedrag en van Hanna. Tijdens het proces heeft ze duidelijk moeite om zich aan de regels te houden en is ze verward. Gaandeweg ontdekt hij dat er een geheim is dan ze angstvallig verborgen houdt en waar ze zelfs een lange gevangenisstraf voor over heeft.

Ik ga niet verklappen wat het geheim precies is, ook al zullen de meesten onder jullie dat waarschijnlijk al weten. Ook dit vond ik een interessant thema en bewijst nog maar eens hoeveel dingen we als normaal beschouwen. Ik lees nu ook voor bij een familie waar thuis geen Nederlands gesproken wordt en ik merkte meteen hoeveel moeilijker het is voor die kinderen om het verhaal te volgen of zelf te lezen. Ook voor de ouders is voorlezen geen gemakkelijke opgave en ik merkte dat mijn idee van het voorlezen voor het slapengaan zeker niet overal gangbaar is. Terwijl ik De voorlezer las, moest ik daar natuurlijk ook aan denken.

Ik vond het een heel mooi boek dat aansluit bij de Duitse traditie om te schrijven over de problematiek van de nasleep van de Tweede Wereldoorlog. Het enige wat ik een beetje spijtig vond was dat de film geen andere blik worp op het boek en het lezen daarom minder interessant was dan ik verwacht had. Toch neemt dit niet weg dat dit een boek is dat ik aan iedereen aanraad en dat hopelijk ook aanzet tot (voor)lezen.

Eindoordeel: 4/5