The French Lieutenant’s Woman – John Fowles

56034Titel: The French Lieutenant’s Woman
Auteur: John Fowles
Eerste uitgave: 1969
Nederlandse uitgave: Het liefje van de Franse luitenant

The scene is the village of Lyme Regis on Dorset’s Lyme Bay…”the largest bite from the underside of England’s out-stretched southwestern leg.” The major characters in the love-intrigue triangle are Charles Smithson, 32, a gentleman of independent means & vaguely scientific bent; his fiancée, Ernestina Freeman, a pretty heiress daughter of a wealthy & pompous dry goods merchant; & Sarah Woodruff, mysterious & fascinating…deserted after a brief affair with a French naval officer a short time before the story begins. Obsessed with an irresistible fascination for the enigmatic Sarah, Charles is hurtled by a moment of consummated lust to the brink of the existential void. Duty dictates that his engagement to Tina must be broken as he goes forth once again to seek the woman who has captured his Victorian soul & gentleman’s heart.

Mijn mening

Van dit boek had ik al wel gehoord, maar ik had eigenlijk geen idee waar het over ging en ben er dus zonder al te veel verwachtingen aan begonnen. Gelukkig bleek meteen dat ‘The French Lieutenant’s Woman’ speciaal voor mij geschreven was, of dat leek toch zo. Al mijn favoriete ingrediënten zijn aanwezig: victoriaans tijdperk, sterk vrouwelijk hoofdpersonage en een liefdesintrige. Wat wil een mens nog meer?

En er is nog meer, want John Fowles gaat aan de haal met een heleboel literaire conventies, zoals het idee van één gesloten einde en de alwetende verteller. Wat hij precies doet verklap ik niet, want ik wil de pret natuurlijk niet bederven!  Daarnaast wordt ook het traditionele concept van de vrouw die naar een man snakt omgekeerd en ligt het mysterie deze keer niet bij de man, maar bij de vrouw. Zelfs op het einde van de roman weet je niet precies hoe alles in elkaar zit, maar als lezer besef je wel dat ook vrouwelijke personages (en dus ook de vrouwen uit het echte leven die ze representeren) complexe wezens zijn en niet louter een versiering voor op de schoorsteenmantel. Mijn professor Engelse literatuur noemde het zelfs een van de beste feministische romans.

De plot zelf vond ik ook heel leuk en ik had steeds zin om verder te lezen, want ik wilde weten hoe de verwikkelingen tussen Charles en Sarah zouden eindigen. Bovendien is het boek ook nog eens goed geschreven, dus dat was ook mooi meegenomen.

Voor het geval ik nog niet duidelijk genoeg was: The French Lieutenant’s Woman is een echte aanrader en biedt volgens mij heel wat inzicht in de manier waarop wij lezen en wat we van boeken en van mensen verwachten. Kortom, één van de beste boeken die ik het afgelopen jaar gelezen heb.

Oordeel: 5/5

Heb jij al een boek van John Fowles gelezen? Wat vond je ervan?

Lobsters – Tom Ellen & Lucy Ivison

Titel: Lobsters: Een extreem akward liefdesverhaal (met happy ending)
Auteurs: Tom Ellen & Lucy Ivison
Eerste publicatie: 2015 – Blossom Books
Vertaald uit het Engels door Astrid Staartjes

Op de achterflap:
Hannah en Sam kennen elkaar niet, maar hebben allebei dezelfde missie: niet als maagd naar de universiteit gaan. Niet dat ze nou per se op zoek zijn hun lobster, nee, seks is gewoon iets wat ze een keer gedaan moeten hebben zodat ze verder kunnen met hun leven. Ze hebben hiervoor nog precies één zomer. Maar in plaats van een onvergetelijke vakantie vol jaloersmakende romantiek en stomende seksmarathons, gaat het er tijdens de zomer van zowel Hannah als Sam nogal awkward aan toe.

De nutteloze maar goedbedoelde raad van vrienden en gênante dates helpen ook niet echt tegen hun diepgewortelde angst om voor altijd seksloos door het leven te gaan. Gelukkig helpt het lot een handje om hen bij elkaar te brengen. Nu moeten ze alleen nog in zichzelf én in happy endings leren vertrouwen.

Mijn mening

De afgelopen tijd had ik last van een leesdipje en in de boeken waarin ik begonnen was geraakte ik maar niet verder. Gelukkig nam ik Lobsters mee op vakantie en dat was de perfecte keuze, want dit boek lees je in geen tijd uit!

Het eerste waaraan ik aan dacht toen ik Lobsters las, was waarschijnlijk die keer dat ik in een gastgezin in Engeland verbleef en ik me samen met de twee dochters achter het gordijn verschool om de overbuurjongens te bestuderen. Ik weet niet of er een correlatie is tussen Engelse meisjes en jongensgekte of dat het maar zo lijkt, maar ook Lobsters past volledig binnen dit plaatje.

Het is een heel vermakelijk boek waarbij je al van de eerste bladzijde weet dat het goed zal komen (en dit is geen spoiler, want het staat op de kaft), maar waarbij eerst de nodige hindernissen en misverstanden overwonnen moeten worden. Sam en Hannah zijn allebei leuke personage en lijken heel erg op elkaar omdat ze allebei erg onzeker zijn en door hun vrienden gepusht worden om dingen te doen of zeggen waar ze niet helemaal achter staan. Geleidelijk aan laten ze dit lossen en leren ze om zelf beslissingen te nemen en daardoor elkaar te vinden.

Dat het ontspannend is, is volgens mij het belangrijkste kenmerk van dit boek. Verwacht geen grote levenswijsheden of een schitterende schrijfstijl, maar laat je gewoon meeslepen.

Leuk weetje: Nadat ik door het boek heengeracet was heeft ook mijn broer het in één dag uitgelezen!

Eindoordeel: 3.5 /5

Las jij Lobsters? Is het volgens jou de hype waard?

Als sterren aan de hemel staan – Mhairi McFarlane

Titel: Als sterren aan de hemel staan
Auteur: Mhairi McFarlane
Eerste uitgave: 2015 (De Boekerij)
Vertaald uit het Engels door Inger Limburg

Rachel en Ben. Ben en Rachel. Jarenlang konden ze ­samen alles aan: ze waren beste vrienden, geliefden en ­partners in crime. Tot alles fout ging. Nu hebben ze ­elkaar al tien jaar niet meer gesproken. Maar dan lopen ze elkaar op een regenachtige dag toevallig weer tegen het lijf en het lijkt direct alsof die tien jaren eigenlijk maar tien minuten waren.
Er is veel veranderd: ze zijn afgestudeerd, hebben carrière ­gemaakt en Ben is getrouwd, maar de klik tussen hen is er nog steeds. Durft Rachel zich weer vol overgave in deze vriendschap te ­storten? Haar hart doet nog pijn van de vorige keer…

Mijn mening

Volgens mij had ik dit jaar nog geen enkele chicklit gelezen en met de vakantie in aantocht en de nodige frustraties door examens, was er dan ook geen beter moment om Als sterren aan de hemel staan te lezen. Dit boek is echt als een straaltje zonneschijn na een dag vol regen!

Je weet natuurlijk al van het begin dat Ben en Rachel gaan samenkomen, maar oh, wat is het moeilijk! Ze kennen elkaar van de universiteit, maar toen was Rachel al bezet en als ze elkaar opnieuw tegenkomen is Ben getrouwd en heeft Rachel juist een einde gemaakt aan een dertien jaar durende relatie. Bovendien werkt ze als misdaadverslaggeefster bij de rechtbank en ook daar heerste de nodige concurrentie…

Rachel vind ik echt een heerlijk personage. Ze probeert bij iedereen op een goed blaadje te staan en geeft ook de indruk van alles op een rijtje te hebben, maar niets is minder waar. Ik herkende heel erg de manier hoe sommige vrienden (en haar ouders) over haar denken en bovenal de adviezen die ze geven, die eigenlijk volledig tegen wat ze wilt ingaan.

Het boek leest vooral heerlijk weg en is ook grappig. Zeker in één van de laatste hoofdstukken was ik volledig in maling genomen, samen met Rachel. Ik dacht echt: “zie je wel, ik had het juist geraden”, maar nee, ik was er lekker ingetrapt.

Als je dus eens lekker wilt ontspannen en je even wilt verdiepen in de liefdesperikelen van een ander, lees dan zeker Als sterren aan de hemel staan.

Eindoordeel: 4/5

Wat zijn jouw favoriete boeken voor de zomermaanden of tijdens stressvolle momenten?

How I live now – Megg Rossof

Titel: How I Live Now
Auteur: Meg Rossof
Eerste publicatie: 2004 (Penguin)
Dit boek is ook naar het Nederlands verschenen onder de titel Hoe ik nu leef

Op de achterflap:
Fifteen-year-old Daisy is sent from Manhattan to England to visit her aunt and cousins she’s never met: three boys near her age, and their little sister. Her aunt goes away on business soon after Daisy arrives. The next day bombs go off as London is attacked and occupied by an unnamed enemy.
As power fails, and systems fail, the farm becomes more isolated. Despite the war, it’s a kind of Eden, with no adults in charge and no rules, a place where Daisy’s uncanny bond with her cousins grows into something rare and extraordinary. But the war is everywhere, and Daisy and her cousins must lead each other into a world that is unknown in the scariest, most elemental way.

Mijn mening:

Een heel aantal jaar geleden heb ik dit boek al een keertje in het Nederlands gelezen. Het enige wat ik daar nog van wist, was dat dit boek een speciale schrijfstijl heeft. In 2014 is het boek ook verfilmd en daarom besloot ik dat ik het toch nog eens opnieuw wilde lezen, om te zien wat ik er nu van vind.

Het begin is heel vreemd. Je zit in het hoofd van Daisy en de tekst is echt bijna stream of consciousness. Je voelt dat bepaalde interpunctie ontbreekt en dat de zinnen extra lang zijn, net zoals gedachten. Er is ook geen directe rede. Dit is wel even wennen, maar maakt het boek ook wel speciaal. Het verhaal zelf gaat over Daisy’s verblijf bij haar neven en nicht, haar relatie met haar neef en hoe ze reageert als ze van hem gescheiden wordt wanneer oorlog uitbreekt.

Hoewel er vanalles gebeurt, gebeurt er toch ook niet veel. Daisy vertelt gewoon wat er gebeurt en op de een of andere manier bleef ik toch geïnteresseerd. Ik denk dat dit vooral te maken heeft met de relatie tussen Daisy en Edmond. Ik vond dat het bijna iets magisch had en ik wilde weten hoe het zou aflopen. Ook Piper, Daisy’s nicht, had iets over zich waardoor je haar onmiddelijk leuk vond, terwijl ik bij Daisy zelf niet helemaal zeker was of ik haar nu echt zo angenaam vond.

Ook interessant is dat Daisy anorexia heeft. Dit is helemaal geen boek over anorexia en het wordt ook nooit bij naam genoemd, maar Daisy verwijst wel vaak naar het feit dat ze nauwelijks eet. Die anorexia speelt hier een andere rol dan je meestal tegenkomt in andere boeken, wat ik wel goed gekozen vond en ook de oplossing van het probleem was volgens mij realistisch. Maar, zoals ik al vermeldde, die is zeker geen zeurboek over het eindeloze gevecht tegen deze ziekte.

Meer wil ik er niet over vertellen, want dit is zo’n boek waarbij je de magie voelt door het te lezen. Ik denk dat ik nu ik wat ouder ben het boek ook meer apprecieer en minder vreemd vind overkomen. Wie op zoek is naar iets bijzonders, zal in dit boek zeker zijn gading vinden.

Eindoordeel: 4/5

Last jij How I Live Now/ Hoe ik nu leef al? Heb je ook de film gezien en wat vond je ervan?

Een schitterend gebrek

Titel: Een schitterend gebrek
Auteur: Arthur Japin
Uitgeverij: De Arbeiderspers
ISBN: 9789029563352
Jaar: 2003

In dit boek vertelt Arthur Japin het liefdesverhaal van Lucia en Casanova.
Het verhaal vangt aan in een schouwburg in Amsterdam, waar een Fransman contact zoekt met Galathée. Hij heeft er geen idee van dat het gaat om zijn verloren jeugdliefde, Lucia. Hijzelf is ondertussen ook van identiteit veranderd en zij heeft haar gezicht afgedekt met een voile.
Lang daarvoor leerden ze elkaar kennen in een dorpje nabij Venetië en ze beloofden elkaar eeuwige trouw. Maar plots verdween Lucia en de Fransman, die toen nog onder de naam Casanova bekend was, bleef verbijsterd achter. Waarom moest Lucia hem verlaten?

Dit is een boek dat ik voor school moest lezen en in tegenstelling tot andere keren heb ik er echt van genoten. Normaal gezien lees ik zulke boeken alleen ‘omdat het moet’.
Alleen de titel al vind ik prachtig. Een schitterend gebrek, ja een schitterend gebrek, dat klinkt, zo’n heerlijk contrast!

“Die Lucia is volmaakt!”
”Dat zou je denken,” Giacomo klinkt plotseling bedrukt. “Ze heeft alleen één ernstige tekortkoming.”
”Welke dan?”
”Zij is te jong.”
Hij meende het, maar zijn broer moest lachen: “Wat een schitterend gebrek!”*

Ik hou van liefdesverhalen en historische fictie en hier krijg je het allemaal. Lucia is een sympathiek personage en haar plotselinge vertrek is aan de ene kant absurd, maar aan de andere kant begrijpelijk. Zeker als je weet hoe hoog schoonheid – toen al – stond aangeschreven in de maatschappij. Ze geeft alles op, niet om haar liefde te kwetsen, juist vóór haar liefde.
Behalve dat ben ik ook tevreden met de schrijfstijl. Deze is vlot en toegankelijk, maar ook zeer mooi en literair.

Het enige minpuntje vond ik de wat meer filosofische passages. Die waren soms wat te uitgebreid voor mij en ik verloor er vlug mijn interesse. Maar langs de andere kant, het hoort bij de tijd. De verlichting, de periode waarin de mens de kennis gretig wordt naar kennis.

Dit boek is zeker een aanrader voor mensen die niet graag of vaak lezen en die een vlot boek willen met heel wat romantiek. Een schitterend gebrek has it all!

4 op 5

 

 

 

*Dit citaat is afkomstig uit Een schitterend gebrek van Arthur Japin, blz. 52