De voorlezer – Bernhard Schlink

Titel: De voorlezer
Auteur: Bernhard Schlink
Eerste uitgave: 1995
Vertaald uit het Duits

Als de jonge scholier Michael de twintig jaar oudere tramconductrice Hanna ontmoet, is hij onmiddellijk verliefd op haar. Elke keer als ze elkaar in het geheim ontmoeten, vraagt zij of Michael haar wil voorlezen. Maar dan verdwijnt Hanna zomaar, zonder een bericht achter te laten. Als Michael volwassen is en een rechtzaak moet volgen voor zijn studie, ontdekt hij het geheim dat zijn grote liefde altijd verborgen wist te houden, het geheim dat haar uiteindelijk fataal zal worden. Door het ik-perspectief van de hoofdpersoon komt de spannende dramatiek van het verhaal heel dicht op de huid te zitten.

Mijn mening:

Tijdens het voorbereiden op mijn examen van Duitse taalkunde leek het me een goed idee om als ontspanning nog eens een Duits boek te lezen. Afgelopen zomer heb ik Der Vorleser gekocht en dit leek me het ideale moment. De verfilming heb ik al twee keer gezien en vond ik erg goed, dus ik was benieuwd naar het oorspronkelijke werk.

Het eerste wat me opviel aan dit boek is hoe gelijklopend het is met de film. Elke scène die in het boek voorkomt is ook zo verfilmd. Het enige verschil is dat de film in het Engels is (vreemd, want het speelt zich af in Duitsland) en dat je de gedachtegang van Michael minder goed kan volgen.

Het grote thema van het boek is natuurlijk wat Duitsland moet met de nazikwestie. Wat doe je met al die mensen die meewerkten aan de massavernietiging van de Joden? Hoe kan je daarna nog verder leven? Het interessante is dat Michael Hanna kende voor hij te weten kwam dat ze een oorlogsmisdadiger is. Dat toont ook maar weer dat iedereen mens is, wat hij (of zij) ook doet in zijn leven. Michael beoordeelt haar ook niet, maar denkt na over zijn eigen gedrag en van Hanna. Tijdens het proces heeft ze duidelijk moeite om zich aan de regels te houden en is ze verward. Gaandeweg ontdekt hij dat er een geheim is dan ze angstvallig verborgen houdt en waar ze zelfs een lange gevangenisstraf voor over heeft.

Ik ga niet verklappen wat het geheim precies is, ook al zullen de meesten onder jullie dat waarschijnlijk al weten. Ook dit vond ik een interessant thema en bewijst nog maar eens hoeveel dingen we als normaal beschouwen. Ik lees nu ook voor bij een familie waar thuis geen Nederlands gesproken wordt en ik merkte meteen hoeveel moeilijker het is voor die kinderen om het verhaal te volgen of zelf te lezen. Ook voor de ouders is voorlezen geen gemakkelijke opgave en ik merkte dat mijn idee van het voorlezen voor het slapengaan zeker niet overal gangbaar is. Terwijl ik De voorlezer las, moest ik daar natuurlijk ook aan denken.

Ik vond het een heel mooi boek dat aansluit bij de Duitse traditie om te schrijven over de problematiek van de nasleep van de Tweede Wereldoorlog. Het enige wat ik een beetje spijtig vond was dat de film geen andere blik worp op het boek en het lezen daarom minder interessant was dan ik verwacht had. Toch neemt dit niet weg dat dit een boek is dat ik aan iedereen aanraad en dat hopelijk ook aanzet tot (voor)lezen.

Eindoordeel: 4/5

Advertenties

Liverpool Street – Anne C. Voorhoeve

Titel: Liverpool Street
Auteur: Anne C. Voorhoeve
Vertaald uit het Duits
Oorspronkelijke uitgave: 2007
Kopen: bol.com

De achterflap:
Ziska springt uit het raam van haar kamer en rent voor haar leven. Weg van haar ouders, weg van Berlijn.
Ziska, die Joods voorouders heeft, wordt vervolgd. In Engeland, wacht haar een vreemde familie, een andere taal, heimwee en onzekerheid. Maar ook het avontuur van haar leven, haar eerste grote liefde en zeven jaar later een loodzware beslissing.
Liverpool Street is een aangrijpende roman over Ziska’s zoektocht naar haar religieuze en nationale identiteit in een Europa dat door Oorlog wordt verscheurd.

Mijn mening:

De titel doet vermoeden dat het om een Engels boek gaat, maar neen, het boek is oorspronkelijk Duits! Zoals ik al aankondigde in mijn blogger award artikel, was ik van plan om meer in het Duits te lezen. Omdat ik iets wilde dat niet te moeilijk was, besloot ik een boek te nemen dat ik enkele jaren geleden al eens in het Nederlands las en waar ik erg van onder de indruk was – en nog steeds ben.

Liverpool Street is het soort verhaal dat je helemaal opzuigt. Als je begint met lezen kan je gewoon niet meer stoppen. Ik weet dat vele mensen alle oorlogsverhalen soms een beetje beu zijn, maar dit is een boek dat een heel ander aspect van de Tweede Wereldoorlog naar boven brengt, namelijk kinderen die worden afgestaan aan een vreemde familie. Bovendien gaat het boek ook niet zozeer om oorlog, maar om hoe mensen met elkaar omgaan in verschrikkelijke omstandigheden. Alle soorten relaties komen aan bod: vriendschap, familie, liefde…

Wat ook interessant is, is dat je Ziska over een tijdspannen van zeven jaar volgt. Je ziet haar echt groot worden. Aan het begin begrijp je dingen die zij nog niet begrijpt, maar op het einde sta je als het ware op gelijke hoogte. Als ze bijvoorbeeld hoort dat Pearl Harbor is aangevallen door de Japanners, denkt ze dat het om een Amerikaanse dame gaat. Ze vindt het dan ook zeer bizar dat de Amerikanen daarom mee in de oorlog stappen.

Als je een mooi jeugdboek – of moet ik nu zeggen YA boek – wilt lezen, dan raad ik je dit zeker aan! Er zitten verschillende mooie passages in (o.a. op de trein naar Engeland) en deze geven nog maar eens aan waarom ik juist zo graag lees.

Eindoordeel: 5/5

Villa Triste

Titel: Villa Triste
Auteur: Lucretia Grindle
Uitgeverij: AW Bruna
ISBN: 978022999432
Jaar: 2012

Er wordt een doodgeschoten man met zijn mond vol zout gepropt teruggevonden. Ispettore Pallioti wordt op de zaak gezet en algauw wordt duidelijk dat de vermoordde een Partizaan, een lid van een Italiaanse verzetsbeweging tijdens WOII, was.
Tussen het bewijsmateriaal vindt Pallioti niet alleen krantenknipsels uit die tijd, maar ook het dagboek van Caterina. Dit dagboek haalt de oorlog terug naar boven en de rol die de vermoordde man er gespeeld heeft. Het is duidelijk dat er meer achter zit, maar wat heeft dit te maken met zijn dubieuze overlijden?

Van dit boek heb ik maar matig genoten en op een bepaald ogenblik (na 354 pagina’s) ben ik zelfs gestopt met lezen. Dit boek heeft veel potentieel, maar dit komt er niet volledig uit en uiteindelijk was het voor mij een sleur om bepaalde passages te lezen.

Allereerst de voorkant. Waarom staat er: “Twee zussen in Florence nemen tijdens de Tweede Wereldoorlog een moedige beslissing die veertig jaar later grote consequenties heeft…” , terwijl er tussen 1945 en 2006 toch wel duidelijk zestig jaar zit?

Daarnaast had je ook nog het onderzoek van Pallioti. Dit vond ik namelijk helemaal niet interessant en ik kon vaak niet volgen. Dit had ook te maken met de lange pauzes tussen het lezen, maar bepaalde verbanden kon ik niet leggen en ik vond het onderzoek vrij ongeloofwaardig.

De dagboekfragmenten daarentegen, die slorpten me helemaal op. Ik vond ze zeer interessant en ik denk dat een heel boek in deze stijl me erg zou geboeid hebben. Uiteindelijk kwam het er op neer dat ik vlug de passages ertussen las om verder te kunnen lezen in het dagboek van Caterina. Vanaf een gegeven moment hielden die op, dus dit was ook het ogenblik voor mij om te stoppen met lezen. Ik had graag geweten wat er met Caterina is gebeurd, maar dat zal er niet meer van komen.

Ik had hoge verwachtingen van dit boek; het is een mix van mijn favoriete genres: thrillers en historische romans, maar deze verwachtingen werden niet ingelost. Of toch niet wat de spannende stukken betreft.

Geen quotering wegens het niet beëindigen van het boek.

Haar naam was Sarah

Titel: Haar naam was Sarah
Auteur: Tatiana de Rosnay
Uitgeverij: Artemis & co
ISBN: 9789047200796
jaar: 2008

Omschrijving website uitgevrij:
De tienjarige Sarah wordt in de nacht van 16 juli 1942 samen met haar ouders opgepakt en naar de Velodrome d’Hiver in Parijs gebracht, waar duizenden joden worden verzameld voor deportatie. Niemand heeft echter gezien dat Sarah haar kleine broertje Michel in een kast opsloot, net voordat de politie het appartement binnendrong.

Zestig jaar later krijgt Julia Jarmond, een Amerikaanse journaliste in Parijs, de opdracht een artikel te schrijven over deze razzia, een inktzwarte bladzijde in de Franse geschiedenis. Ze gaat op zoek in archieven, en via het dossier van Sarah ontdekt ze een goed verborgen geheim van haar eigen schoonfamilie. Haar echtgenoot probeert haar ervan te weerhouden zich met deze geschiedenis te bemoeien, maar Julia besluit desondanks het spoor van Sarah te volgen.

Ik had al heel veel positieve reacties over dit boek gelezen en was er dus zeer benieuwd naar. Ik werd ook niet teleurgesteld, het is een prachtige roman die je volledig meesleept in de levens van Julia en Sarah.

Ik ben altijd al erg geïnteresseerd geweest in geschiedenis en ook al is dit verhaal natuurlijk fictie, het is toch gebaseerd op waargebeurde feiten.
Voordien wist ik helemaal niets over de razzia van Vél d’Hiv.
Ik las het boek in het Frans, omdat ik vind dat het verhaal zo nog meer authenticiteit krijgt. (En natuurlijk ook om mijn Frans wat bij te schaven.)

Ik leefde helemaal mee met Sarah, wiens verhaal in flashbacks verteld werd, maar ik voelde minder mee met Julia. Toch snapte ik haar beslissingen om door te gaan met haar onderzoek ook wel. Als je ontdekt dat je familie onbewust iets te maken heeft met de Jodenvervolging…

De spanning werd goed opgebouwd en je wou ook verder lezen. Op het einde vond ik het ook jammer dat er een tijdsprong werd gemaakt tussen 2002 en 2005, maar eigenlijk is dit beter voor het verhaal.

Dit boek zet je toch wel aan het denken. Hoe blij ik wel niet moet zijn dat ik hier en nu geboren ben en dat niemand mij vervolgt.
Sarah had alleen maar goede bedoelingen door haar broertje achter te laten in een kast, maar het draaide uit in een vreselijk drama.
Een boek dat iedereen gelezen moet hebben!

5 op 5

De kleuren van het getto

Titel: De kleuren van het getto
Auteurs: Aline Sax (tekst)
Caryl Strezelecki (illustraties)
Uitgeverij: De Eenhoorn
ISBN: 978-90-5838-736-3
Jaar: 2011
Bladzijden: 171

In Warschau, oktober 1940, wordt het stadsgedeelte waar Misja woont afgebakend met muren. Het is omgevormd tot een getto voor de Joden van Warschau.
Honger, ziektes, opsluiting en deportaties roeien de bevolking uit. Misja laat zich niet doen en smokkelt zelf eten om te overleven. Als dit onmogelijk wordt sluit hij zich aan zich aan bij een verzetsbeweging. Hij vraagt zich af of hij deze vreselijke oorlog ooit zal overleven.

Meestal ben ik niet zo’n fan van strips, maar een goede graphic novel kan ik wel smaken. Dit vond ik dan ook een prachtig verhaal dat ik in een ruk heb uitgelezen. De prenten en de tekst (misschien ook wel omdat het niet zo heel veel tekst is) spraken me erg aan en zetten me aan het denken. Ik heb al veel over oorlog gelezen, maar dit is een helemaal nieuwe ervaring en ik moet zeggen: het is een zeer geslaagd resultaat.
Het verhaal is erg aangrijpend en zal vele mensen interesseren, maar ik kan er verder niet veel over vertellen zonder de verhaallijn te verklappen. De prenten zijn ook schitterend. Een aanrader voor jongeren, maar zeker ook voor volwassenen.

Ik heb al twee andere boeken van Aline Sax gelezen (o.a. Wij twee jongens) en ook door dit boek ben ik er nog eens van overtuigd: ze schrijft zeer goed!

(door Katrien)